Серума сангин накунад шухии чашми ӯро

سرمه سنگین نکند شوخی چشم اورا

Дарси тамкини надиҳади гирд , Роми оҳўро

درس تمکین ندهد گرد، رم آهورا

Захми теғаш ба дили зи доғ , мақдам бошад

زخم تیغش به دل ز داغ‌، مقدم باشد

Поя аз чашм , баландаст хами абрӯ ро

پایه از چشم‌، بلند است خم ابرو را

Ҷабҳаи мо ва ҳамон саҷдаи таслими ниёз

جبههٔ ما و همان سجدهٔ تسلیم نیاز

Нақши по , кӣ кунад аз хоки тиҳии паҳлу ро

نقش پا،‌کی‌کند از خاک تهی پهلو را

Ҳадафи мақсади мо сахти баланди афтодаи сет

هدف مقصد ما سخت بلند افتاده‌ست

Бояд аз ъҷзкмон кард хами бозу ро

باید از عجزکمان کرد خم بازو را

Дар мақомӣ ки буд ҷилваи гуҳи шоҳиди фикр

در مقامی‌که بود جلوه‌گه شاهد فکر

Ҷавҳар аз мӯӣ сараст оинаи зону ро

جوهر از موی سر است آینهٔ زانو را

Нарамида сети маъонии зи срири қаламам

نرمیده‌ست معانی ز صریر قلمم

Ром дорад неи тирам ба садои оҳӯ ро

‌رام دارد نی تیرم به صدا آهو را

Нағмаи маҳфили ушшоқи шикасти созост

نغمهٔ محفل عشاق شکست سازاست

Чинии базм ҷунун бошу сдокни мӯ ро

چینی بزم جنون باش و صداکن مو را

Ҷаҳл бошад тамаъи халқи зсркши сафатон

جهل باشد طمع خلق زسرکش صفتان

Ҳеҷ донои згл шамъ нахоҳад бӯ ро

هیچ دانا زگل شمع نخواهد بو را

Табъи дун аз раҳи тақлид ба некон нарасад

طبع دون از ره تقلید به نیکان نرسد

Пой агар хоб кунад чашм нахонанд ӯ ро

پای اگر خواب‌کند چشم نخوانند او را

Ҳастӣ тираи дилони ҷумла ба хорӣ гузарад

هستی تیره‌دلان جمله به خواری‌گذرد

Сояи доим ба сари хоки кшдгисў ро

سایه دایم به سر خاک کشدگیسو را

Ваҳшати мо чаҳ хаёли сет ба роҳат созад

وحشت‌ما چه خیال ست به‌راحت سازد

Нола он нест ки сояд ба замини пҳлўро

ناله آن نیست‌که ساید به زمین پهلورا

Бедил аз болу пар баста наёяд парвоз

بیدل از بال و پر بسته نیاید پرواز

Ғунча то во нашавад ҷилва набахшад бўро

غنچه تا وا نشود جلوه نبخشد بورا

Хониш
ғзл шморҳ 143 — ъндлӣб