Ҳарҷо хироми нози ту тамкин аён кунад

هرجا خرام ناز تو تمکین عیان‌ کند

Ҳайрат дар оби оинаи киштӣ равон кунад

حیرت در آب آینه کشتی روان کند

Захмӣ ки хандад аз дами теғи табассумат

زخمی که خندد از دم تیغ تبسمت

Хӯни чакидаро чаман заъфарон кунад

خون چکیده را چمن زعفران کند

Чашмат ба маҳфилӣ ки тағофул кунад баланд

چشمت به محفلی که تغافل کند بلند

Неи ҳам ба майли серумаи ниёз фиғон кунад

نی هم به میل سرمه نیاز فغان کند

Аз фурсати гузашта расӣдани гузаштаи гир

از فرصت گذشته رسیدن گذشته گیر

Ранг парида дар чаҳ баҳор ошён кунад ?

رنگ پریده در چه بهار آشیان کند؟

Хомӯш бош бар дар дил варна бе адаб

خاموش باش بر در دل ورنه بی‌ادب

Ҳар дам задан як оинаи ворат зиён кунад

هر دم زدن یک آینه‌وارت زیان‌ کند

Аз феъли зишти душман осоиш худем

از فعل زشت دشمن آسایش خودیم

Моро магар ба хеши ҳаё меҳрбон кунад

ما را مگر به خویش حیا مهربان کند

Он шуълаи тинатам ки паии туъмаи гудоз

آن شعله طینتم که پی طعمهٔ گداز

Мағзам чу шамъи парвариш устихон кунад

مغزم چو شمع پرورش استخوان کند

Тағйир паҳлуем ситамаст аз ҳуҷуми дард

تغییر پهلویم ستم است از هجوم درد

Тарсам ки бӯрёии маро Нитсаатон кунад

ترسم که بوریای مرا نیستان کند

Дар хоки ман ғубор фано нест пурфишон

در خاک من غبار فنا نیست پرفشان

Хоби адами куҷо мижаамро гарон кунад

خواب عدم کجا مژه‌ام را گران کند

Бсмли сифат ба сикта расонидаам варақ

بسمل صفت به سکته رسانیده‌ام ورق

Сатрии зи хӯни магари сабақамро равон кунад

سطری ز خون مگر سبقم را روان کند

Бовар надоштам ки ғубори маро чу субҳ

باور نداشتم که غبار مرا چو صبح

Домони чида то ба фалак нардбон кунад

دامان چیده تا به فلک نردبان کند

Тимсоли ман чу сӯрати анқои ҳамин садост

تمثال من چو صورت عنقا همین صداست

Чизе неам ки оинаам имтиҳон кунад

چیزی نی‌ام که آینه‌ام امتحان کند

эй оинаи уюби мисолам ба рӯ меар

ای آینه عیوب مثالم به رو میار

Бигзор то арақи таҳи обам ниҳон кунад

بگذار تا عرق ته آبم نهان کند

Бедил махон фасонаи бахти сиёҳи ман

بیدل مخوان فسانهٔ بخت سیاه من

КоФоқро мабод чу шаби серума дон кунад

کافاق را مباد چو شب سرمه ‌دان‌ کند