Ҳавас ҷунун зада нафас ба кадоми ҷилва камӣн кунад
هوس جنونزدهٔ نفس به کدام جلوه کمین کند
Чу саҳар ба гирди адами тунд ки табассум намакин кунад
چو سحر به گرد عدم تند که تبسم نمکین کند
з чаҳ серумаи ранҷи адаби кашам ки хурӯши ҷунуни ҳашам
ز چه سرمه رنج ادب کشم که خروش جنون حشم
Ба ҳазор арса кашад ?илами нафасӣ ки парда нишин кунад
به هزار عرصهکشد الم نفسیکه پردهنشینکند
з хамӯшӣ адаби имтиҳон , ба фусурдагӣ набарӣ гумон
ز خموشی ادب امتحان، به فسردگی نبریگمان
Ки каманди нолаи ошиқон , лаби барҳами омада чин кунад
که کمند نالهٔ عاشقان، لب برهم آمده چین کند
Сар бе ниёзии фикрро ба баланде нарсонда ам
سر بینیازی فکر را به بلندیی نرساندهام
Ки ба ҷузи татаббуъи назми ман , аҳадии хаёл замин кунад
که به جز تتبع نظم من، احدی خیال زمین کند
ЗФсўни фурсати ваҳму занн , бгдохти шишаи соъатам
زفسون فرصت وهم و ظن، بگداخت شیشهٔ ساعتم
Ки ғубори дил ба ҳам ораду талаби шҳўр ва синӣн кунад
که غبار دل به هم آرد و طلب شهور و سنین کند
зи баҳори ибрати ҷзўкл , ба кушоди як мижаи қонеъам
ز بهار عبرت جزوکل، بهگشاد یک مژه قانعم
Чаҳ камаст сайқалӣ аз шарар , ки нигоҳи оина байн кунад
چهکم است صیقلی از شرر،که نگاه آینهبینکند
Паии узри тоқати норасо , бирав онқдркаҳ кашад дилат
پی عذر طاقت نارسا، برو آنقدرکه کشد دلت
Таҳ пост манзили раҳравӣ ки ба пушти обила зин кунад
ته پاست منزل رهرویکه به پشت آبله زینکند
На бақост мояи фурсатӣ , на нафаси баҳонаи шӯҳратӣ
نه بقاست مایهٔ فرصتی، نه نفس بهانهٔ شهرتی
Ба хаёли хандаи зндксӣ ки талоши нақш нигин кунад
به خیال خنده زندکسیکه تلاش نقش نگینکند
Чиқадр дар анҷумани ризо , хаҷаласт ҷуръати муддао
چقدر در انجمن رضا، خجل است جرأت مدعا
Ки дил аз фузулии норасо , ҳаваси чунон ва чунин кунад
که دل از فضولی نارسا، هوس چنان و چنینکند
зи ҳузури шуълаи қоматӣ , зи хаёли фитнаи аломатӣ
ز حضور شعلهٔ قامتی، ز خیال فتنه علامتی
Нарасидаам ба қиёматӣ , ки касе гумон яқин кунад
نرسیدهام به قیامتی، که کسی گمان یقین کند
Ба чаҳ нози саҷдаи адокнд , ба дар ту бедили ҳечкас
به چه ناز سجده اداکند، به در تو بیدل هیچکس
Ки ба нақши пои баради илтиҷоу хаттии ниёз ҷабин кунад
که به نقش پا برد التجا و خطی نیاز جبین کند