Ҳркҷои ойӣнаи ҳасани ҷунун гул ме кунад

هرکجا آیینهٔ حسن جنون‌ گل می‌کند

Дӯди савдо бар сари мо нозкокл ме кунад

دود سودا بر سر ما نازکاکل می‌کند

Бар лаби мо , ханда яксар шикваи дард дил аст

بر لب ما، خنده یکسر شکوهٔ درد دل است

Ҳар қадар хӯн мехӯрд ин шиша қлқл ме кунад

هر قدر خون می‌خورد این شیشه قلقل می‌کند

Синаи чоки шавқам аз фикри парешонам чаҳ бок

سینه چاک شوقم از فکر پریشانم چه باک

Ҳарки гардад шона , ёди зулф ва кокул ме кунад

هرکه ‌گردد شانه‌، یاد زلف و کاکل می کند

Дили чисон бо хомшӣ созад ки ёди ҷилваи ?ут

دل چسان با خامشی سازد که یاد جلوه‌ات

Ҷавҳари ойӣнаро минқор булбул ме кунад

جوهر آیینه را منقار بلبل می‌کند

Дастгоҳи шавқ то болад зи худдории бро

دستگاه شوق تا بالد ز خودداری برآ

Хокро ошуфтагии гардун таҷаммул ме кунад

خاک را آشفتگی‌ گردون تجمل می‌کند

Манзалати хоҳии мдорокн ки дар фаввораи об

منزلت خواهی مداراکن‌که در فواره آب

Авҷ дорад он қадр каз худ таназзул ме кунад

اوج دارد آنقدر کز خود تنزل می‌کند

Ҷилваи масту шавқи сар то нигоҳ аммо чаҳ суд

جلوه مست و شوق سر تا نگاه اما چه سود

Дидау донистаи ҳайронӣ тағофул ме кунад

دیده و دانسته حیرانی تغافل می‌کند

Зиндагии нақди нафасҳо рехт дар ҷайби фано

زندگی نقد نفسها ریخت در جیب فنا

Аз тараддуд ҳар ки май ранҷад таваккул ме кунад

از تردد هر که می‌رنجد توکل می‌کند

Аз саломати даст бояд шасту зини дарёи гузашт

از سلامت ‌دست باید شست و زین دریا گذشت

Мавҷи ӣнҷо аз шикасти хештан пул ме кунад

موج ‌اینجا از شکست‌ خویشتن پل می‌کند

Мавҷ чун бар ҳам хӯрд бедили ҳамон баҳрасту бас

موج چون ‌بر هم خورد بیدل ‌همان ‌بحر است ‌و بس

Кам шудан аз ваҳм ҳастӣ ҷузъро кул ме кунад

کم شدن از وهم هستی جزء را کل می‌کند