Бас ки захми куштаи нозаш талотум ме кунад

بس که زخم‌ کشتهٔ نازش تلاطم می‌کند

Ҳарчиро дидам дарин Машҳад табассум ме кунад

هرچه را دیدم درین مشهد تبسم می‌کند

Чашм бигушо бар ҳусӯли ҷустуҷӯи коинҷо чу шамъ

چشم بگشا بر حصول جستجو کاینجا چو شمع

Нақди худ ҳаркас ба қадар ёфтан гум ме кунад

نقد خود هرکس به قدر یافتن ‌گم می‌کند

Пухтагони домани зи қайди тани парастӣ чида анд

پختگان دامن ز قید تن‌پرستی چیده‌اند

Бодаи ?ут аз хоми ҷӯшии хизмат хам ме кунад

باده‌ات از خام‌‌جوشی خدمت خم می‌کند

Ҳечкас аз бе такаллуфи зистан огоҳ нест

هیچکس از بی‌تکلف زیستن آگاه نیست

Одамӣ бӯдани халал дар айш мардум ме кунад

آدمی بودن خلل در عیش مردم می‌کند

Зини нафаси сӯзӣ ки дорад халқ бар тоқу саро

زین ‌نفس سوزی ‌که دارد خلق ‌بر طاق‌ و سرا

Саъии ибрати бофии карам бришм ме кунад

سعی عبرت‌بافی‌ کرم بریشم می‌کند

Пеш бинӣ кун зи нанги ҳасрати мозии бро

پیش‌بینی‌ کن ز ننگ حسرت ماضی برآ

Бар қафои назора кардани ришро дам ме кунад

بر قفا نظاره‌ کردن ریش را دم می‌کند

Даҳри лабрези мукофоти сет аммо кӯи тамиз

دهر لبریز مکافات‌ست اما کو تمیز

Кам касе ӣнҷо ба ҳоли худ тараҳҳум ме кунад

کم‌کسی اینجا به حال خود ترحم می‌کند

Аз адабгоҳ хамӯшӣ гӯш бояд вом кард

از ادبگاه خموشی گوش باید وام کرد

Серумаи гавани чашмии дарин махмал такаллум ме кунад

سرمه‌گون‌ چشمی درین ‌مخمل‌ تکلم می‌کند

Ҳркҷо бошад қаноати обёри иттифоқ

هرکجا باشد قناعت آبیار اتفاق

Паҳлавӣ аз нони тиҳии эҷод гандум ме кунад

پهلوی از نان تهی ایجاد گندم می‌کند

Раҳм бар бемағзӣ мо кун ки ин нақши ҳубоб

رحم بر بی‌مغزی ما کن ‌که این نقش حباب

Хешро ойӣнаи дарё таваҳҳум ме кунад

خویش را آیینهٔ دریا توهم می‌کند

Бедил аз бас бенам афтодааст баҳри эътибор

بیدل از بس بی‌نم افتاده است بحر اعتبار

Гавҳар аз гирди ятемиҳо таяммум ме кунад

گوهر از گرد یتیمی‌ها تیمم می‌کند