Бўлҳўс аз сабки сиррии ҳифз сухан наме кунад
بولهوس از سبک سری حفظ سخن نمیکند
Дар қафаси ҳубобҳо , бод ватан наме кунад
در قفس حبابها، باد وطن نمیکند
Лаб магушоӣ чун садаф то гуҳароварӣ ба каф
لب مگشای چون صدف تا گهر آوری به کف
Гӯши талаб ки коргўши ҳеҷ даҳан наме кунад
گوش طلبکهکارگوش هیچ دهن نمیکند
Қатра муҳӣт мешавад чун з саҳоб шуд ҷудо
قطره محیط میشود چون ز سحاب شد جدا
Рӯҳи зи ваҳми худ абаси тарк бадан наме кунад
روح ز وهم خود عبث ترک بدن نمیکند
Ҳастӣ худ гудози ман шамъи шарари баҳонае сет
هستی خود گداز من شمع شرر بهانهایست
Лек касе нигоҳи гарми ҷониб ман наме кунад
لیککسی نگاهگرم جانب من نمیکند
Хӯн умед мехӯрд бе ту дил шикаста ам
خون امید میخورد بیتو دل شکستهام
Турраи саркашат чаро ёд шикан наме кунад
طرهٔ سرکشت چرا یاد شکن نمیکند
Бскаҳи ҳавои ғурбатам чун нафасаст дилнишин
بسکه هوای غربتم چون نفس است دلنشین
Ҷавҳари ман дар оинаи фикр ватан наме кунад
جوهر من در آینه فکر وطن نمیکند
Нест ба олами ҷунуни гардиши ранги офият
نیست به عالم جنونگردش رنگ عافیت
Ҳечкас аз бараҳнагии ҷома куҳан наме кунад
هیچکس از برهنگی جامهکهن نمیکند
Пунбаи доғ ошиқон нест ба ғайр сӯхтан
پنبهٔ داغ عاشقان نیست به غیر سوختن
Мурдаи сифати чароғи мо сар ба кафан наме кунад
مردهصفت چراغ ما سر به کفن نمیکند
Дида ба садҳазори ашки маҳви нисори мақдамии сет
دیده به صدهزار اشک محو نثار مقدمیست
Оҳ ки он Суҳайли нози ёд Яман наме кунад
آه که آن سهیل ناز یاد یمن نمیکند
Манъи Ганаӣ дилбарон нест ба ҷаҳди ошиқон
منع غنای دلبران نیست به جهد عاشقان
Булбули агрбаҳ хӯн тапад ғунча сухан наме кунад
بلبل اگربه خون تپد غنچه سخن نمیکند
Аз ъзбӣ ба табъи худ ҷамъ макун маводи нанг
از عزبی به طبع خود جمع مکن مواد ننگ
Шавҳар хеш мешавад мард ки зан наме кунад
شوهر خویش میشود مرد که زن نمیکند
Нола ба шуъла метапад ҳалқаи доғ гӯ мабош
ناله به شعله میتپد حلقهٔ داغگو مباش
Шамъи бисоти биксони соз лаган наме кунад
شمع بساط بیکسان ساز لگن نمیکند
Захми ту ончӣ мекунад бо дили хастагони ишқ
زخم تو آنچه میکند با دل خستگان عشق
Субҳ накарда бо ҳаво , гул ба чаман наме кунад
صبح نکرده با هوا، گل به چمن نمیکند
Сояи даври азоФтоби муғтанам худасту бас
سایهٔ دور ازآفتاب مغتنم خود است و بس
Толиби васл ӯ шудани сарфа ман наме кунад
طالب وصل او شدن صرفهٔ من نمیکند
Нест дамӣ ки шонаи вор дар хами фикри зулфи ёр
نیست دمیکه شانهوار در خم فکر زلف یار
Бедили синаи чоки ман сайр хутан наме кунад
بیدل سینهچاک من سیر ختن نمیکند