Нотавонии боз чун шамъам чаҳ афсун ме кунад
ناتوانی باز چون شمعم چه افسون میکند
Май пурди рангу маро аз базм берун ме кунад
میپرد رنگ و مرا از بزم بیرون میکند
Беш аз он кони панҷа бибок барбандад нигор
بیش از آن کان پنجهٔ بیباک بربندد نگار
Сояи брки ҳинои брмн шабихун ме кунад
سایهٔ برگ حنا بر من شبیخون میکند
Халқи ноқиси ин кмолотӣ ки мечӣанд ба ҳам
خلق ناقص این کمالاتی که میچیند به هم
Ҳамчуи моҳи нави ҳисоби коҳиш афзӯн ме кунад
همچو ماه نو حساب کاهش افزون میکند
То абади сайди ду олам гар тапад дар хоку хӯн
تا ابد صید دو عالم گر تپد در خاک و خون
Бҳлаҳи номӯс аз дасташ ки берун ме кунад
بهلهٔ ناموس از دستش که بیرون میکند
Ҳар димоғиро ба савдоӣ дигар ме парваранд
هر دماغی را به سودای دگر میپرورند
Оташи ин хонаи дӯд аз мӯӣ маҷнӯн ме кунад
آتش این خانه دود از موی مجنون میکند
Пояи иқболи иззати хоси қадар субҳ нест
پایهٔ اقبال عزت خاص قدر صبح نیست
То нафаси боқии сети ҳаркаси сайр гардун ме кунад
تا نفس باقیست هر کس سیر گردون میکند
эй бидонадяш аз мукофоти амал эмин мабош
ای بداندیش از مکافات عمل ایمن مباش
Вазъи шайтони одамиро низ малъун ме кунад
وضع شیطان آدمی را نیز ملعون میکند
Дархури афсӯс аз ин майхонаи соғар май кашам
درخور افسوس از این میخانه ساغر میکشم
Даст бар ҳам судани ӣнҷои чеҳра гулгун ме кунад
دست بر هم سودن اینجا چهره گلگون میکند
Фитрати дуни ҳам зару симаши кафил ибрат аст
فطرت دون هم زر و سیمشکفیل عبرت است
Молдории хоҷаро саркӯб қорун ме кунад
مالداری خواجه را سرکوب قارون میکند
Фикри худ хмхонаҳ розаст агар вомии рисӣ
فکر خود خمخانهٔ رازست اگر وا میرسی
Сар ба зону духтани ноз Флотўн ме кунад
سر به زانو دوختن ناز فلاطون میکند
Мӯии перии бас ки дар сомон таҷҳиз фаност
موی پیری بس که در سامان تجهیز فناست
То кафан гардад сифеди эҷод собӯн ме кунад
تا کفن گردد سفید ایجاد صابون میکند
намерасад охир зсъӣ омад врФти нафас
میرسد آخر ز سعی آمد و رفت نفس
Боди домоне ки фарши хона вожўн ме кунад
باد دامانی که فرش خانه واژون میکند
То ғубории дркмини дорбм осўдн куҷост
تا غباری در کمین داربم آسودن کجاست
Хоки маҷнӯн дар адами ҳам ёд ҳомӯн ме кунад
خاک مجنون در عدم هم یاد هامون میکند
Бедил аз фаҳми талоши дард ғофил нагузарӣ
بیدل از فهم تلاش درد غافل نگذری
Дил ба сад хӯни ҷигари як оҳ мавзун ме кунад
دل به صد خون جگر یک آه موزون میکند