Қомати хам каз ҳаёи сӯии замин рӯ ме кунад

قامت خم‌کز حیا سوی زمین رو می‌کند

Фаҳм мехоҳад ишоратҳои абрӯ ме кунад

فهم می‌خواهد اشارتهای ابرو می‌کند

Ҳар куҷо бошем дар андӯҳ аз худ рафтанем

هر کجا باشیم در اندوه از خود رفتنیم

Шамъи мо сар бар ҳавои ҳам , сайр зону ме кунад

شمع ما سر بر هوا هم‌،‌ سیر زانو می کند

Сояу тимсол ракам нестгарсанҷӣ ба бод

سایه و تمثال راکم نیست‌گر سنجی به باد

Шарм хуфт санги моро бетарозу ме кунад

شرم خفت سنگ ما را بی‌ترازو می‌کند

Чашми банди саҳари улфатро намебошад алоҷ

چشم بند سحر الفت را نمی‌باشد علاج

Дили гирифтор худасту ёд гесу ме кунад

دل گرفتار خود است و یاد گیسو می‌کند

Ин чунин каз нотавонӣҳо шикастам дода анд

این چنین کز ناتوانیها شکستم داده‌اند

Гар расад чинӣ ба ёдами навҳа бар мӯ ме кунад

گر رسد چینی به یادم نوحه بر مو می‌کند

Бскаҳи ёрон дар ҳамин вайронаҳо гум гашта анд

بسکه یاران در همین ویرانه‌ها گم گشته‌اند

намечакад ашками зи чашму хокро бӯ ме кунад

می‌چکد اشکم ز چشم و خاک را بو می‌کند

Рӯзи бозори тааюни он қадр молўФ нест

روز بازار تعین آنقدر مالوف نیست

Халқ чун шаб шуд дукон дар чашм оҳӯ ме кунад

خلق چون شب شد دکان در چشم آهو می‌کند

Нотавонии ҳам ба ҷое мерасад , мардона бош

ناتوانی هم به جایی می‌رسد، مردانه باش

Сояи кори қосиди матлаб ба паҳлу ме кунад

سایه کار قاصد مطلب به پهلو می‌کند

Бо таваккул кас намепардохт гар медошт шарм

با توکّل ‌کس نمی‌پرداخت ‌گر می‌داشت شرم

Дастгоҳи неъмат бехост бдхў ме кунад

دستگاه نعمت بی‌خواست بدخو می‌کند

Табъи золим дар риёзати моил ислоҳ нест

طبع ظالم در ریاضت مایل اصلاح نیست

Теғро тадбири хунрезии тнк рӯ ме кунад

تیغ را تدبیر خونریزی تنک‌رو می‌کند

Ҳолат аз каф меравад дар фикри мстқбли Марв

حالت از کف می‌رود در فکر مستقبل مرو

Ин хаёли дўргрди охири туро , ӯ ме кунад

این خیال دورگرد آخر تو را، او می‌کند

Токҷои бедили зи гардуни хиҷлатам бояд кашид

تاکجا بیدل ز گردون خجلتم باید کشید

Ин камони сахт , пари зӯрам ба бозу ме кунад

این‌کمان سخت‌، پر زورم به بازو می‌کند