Завқи фақри афсонаи иқбол кӯтаҳ ме кунад
ذوق فقر افسانهٔ اقبالکوته میکند
Бе танобии хаймаи гарданкашӣ таҳ ме кунад
بیطنابی خیمهٔ گردنکشی ته میکند
эй дилати ойӣнаи ғофили збстн чанд аз нафас
ای دلت آیینه غافل زبستن چند از نفس
Ин саҳар ҳар дам задани рӯзи ту бега ме кунад
این سحر هر دم زدن روز تو بیگه میکند
Дар тамошоят чу мижгон бо парешоне хушем
در تماشایت چو مژگان با پریشانی خوشیم
Варна охири ҷамъи гаштани рахти мо таҳ ме кунад
ورنه آخر جمع گشتن رخت ما ته میکند
Умрҳо шуд хоки кӯҳу дашт бар сар май дуӣ
عمرها شد خاک کوه و دشت بر سر میدوی
Пеши по нодидан ин миқдор гмраҳ ме кунад
پیش پا نادیدن این مقدار گمره میکند
Аҷзи тоқат ҳркҷо гардад далели муддао
عجز طاقت هرکجا گردد دلیل مدعا
Роҳи чандини дашти як пои лғз кӯтаҳ ме кунад
راه چندین دشت یک پا لغز کوته میکند
Хоки шӯи оби бақои олоиш чандин тарӣаст
خاک شو آب بقا آلایش چندین تریست
Ин таяммум зон вузӯҳоят муназзаҳ ме кунад
این تیمم زان وضوهایت منزه میکند
Рангҳо гардондае , эй ғофил аз найранги дил
رنگها گرداندهای، ای غافل از نیرنگ دل
Оина умрӣаст зини тимсолат огаҳ ме кунад
آینه عمریست زین تمثالت آگه میکند
Бар ҷабини мо нишони саҷда тмғоӣ вафост
بر جبین ما نشان سجده تمغای وفاست
Санъати ишқи азклФи ороиш ма ме кунад
صنعت عشق ازکلف آرایش مه میکند
Шӯри имкони ғулғули як коф ва навен фаҳмидании сет
شور امکان غلغل یک کاف و نون فهمیدنیست
Аз азали Кебекии дарин кҳсор қҳқаҳ ме кунад
از ازل کبکی درین کهسار قهقه میکند
Дӯстонро дар видоъи ҳам иборатҳо басӣ аст
دوستان را در وداع هم عبارتها بسی است
Бедили мискин фақираст аллоҳ аллоҳ ме кунад
بیدل مسکین فقیر است الله الله میکند