Бо ҳастӣам видоъи ту ва ман чаҳ ме кунад

با هستی‌ام وداع تو و من چه می‌کند

Бо фурсат наёмада рафтан чаҳ ме кунад

با فرصت نیامده رفتن چه می‌کند

Бахти сияҳи зчшми касон ҷавҳарам наҳуфт

بخت سیه زچشم‌کسان جوهرم نهفت

Шабҳои тори зарра ба равзан чаҳ ме кунад

شبهای تار ذره به روزن چه می‌کند

Фарёд аз ки пурсаму пеш ки ҷони даҳум

فریاد از که‌ پرسم و پیش که‌ جان دهم

Кони ғоиб аз назар ба дили ман чаҳ ме кунад

کان غایب از نظر به دل من چه می‌کند

Ҳастӣ барои ҳечкас осӯдагӣ нахост

هستی برای هیچکس آسودگی نخواست

Гар дӯст ин кунад ба ту душман чаҳ ме кунад

گر دوست این‌کند به تو دشمن چه می‌کند

Теғи қазои сари ҳама дрпо фиканда аст

تیغ قضا سر همه درپا فکنده است

Гардуни дарин масоф ба ҷавшан чаҳ ме кунад

گردون درین مصاف به جوشن چه می‌کند

Ҳршишаҳи дили ҳарифи так втоз ишқ нест

هرشیشه دل حریف تک‌وتاز عشق نیست

Ҷое ки мард нола кунад зан чаҳ ме кунад

جایی‌که مرد ناله‌کند زن چه می‌کند

Ранг ба гардиши омадае дар камӣни мост

رنگ به گردش آمده‌ای در کمین ماست

Гар санг нестем Фолохн чаҳ ме кунад

گر سنگ‌ نیستیم فالاخن چه‌ می‌کند

Дили хандаи кори зиштии аъмол кас мабод

دل خنده کار زشتی اعمال کس مباد

Зангии чароғи оинаи равшан чаҳ ме кунад

زنگی چراغ آینه روشن چه می‌کند

Доғи дил аз талоши нафасҳо ҳамон баҷост

داغ دل از تلاش نفسها همان بجاست

Дар санги оташи ӣнҳамаи доман чаҳ ме кунад

در سنگ آتش اینهمه دامن چه می‌کند

Оҳ аз моли хуррамӣу инбисоти умр

آه از مآل خرمی و انبساط عمر

То гули дарин баҳори шукуфтан чаҳ ме кунад

تا گل‌ درین بهار شکفتن چه می‌کند

Дилҳои ғофилу асари ваъз тӯҳмат аст

دلهای غافل و اثر وعظ تهمت است

Бар узви мурдаи молаши равған чаҳ ме кунад

بر عضو مرده مالش روغن چه می‌کند

Таслими ишқро ба ръўнт чаҳ нисбат аст

تسلیم عشق را به رعونت چه نسبت است

Беди ли сари бурӣда ба гардан чаҳ ме кунад

بید‌ل سر بریده به‌ گردن چه می‌کند

Хониш
ғзл шморҳ 1446 — фотмҳ зндӣ