Ҳар ки ӣнҷо мерасад беэътидолӣ ме кунад

هر که اینجا می‌رسد بی‌اعتدالی می‌کند

Шамъи ҳам дар базми мисатони шиша холӣ ме кунад

شمع هم در بزم مستان شیشه خالی می‌کند

То ба гардуни чиди осор банноӣ мекашӣ

تا به گردون چید آثار بنای میکشی

Тоқи ин майхонаро соғар ҳилолӣ ме кунад

طاق این میخانه را ساغر هلالی می‌کند

Зоҳдо бар риши чандон эътимодат фосид аст

زاهدا بر ریش چندان اعتمادت فاسد است

Охири ин қолӣ ки май бофӣ ҷуволӣ ме кунад

آخر این قالی که می‌بافی جوالی می‌کند

Дарси дониш хатм кун коиинаҳи дори симу зар

درس دانش ختم کن کایینه‌دار سیم و زر

Зангии макрӯҳро мулло ҷамолӣ ме кунад

زنگی مکروه را ملا جمالی می‌کند

Сар ба зонўиим аммо ҷумла берун дарем

سر به زانوییم اما جمله بیرون دریم

Ҳалқа аз худ ҳам ҳамон сайр ҳаволӣ ме кунад

حلقه از خود هم همان سیر حوالی می‌کند

Тоқатии кӯ то касе нозад ба афсуни талош

طاقتی کو تا کسی نازد به افسون تلاش

Рангҳо парвоз дар афсурда болӣ ме кунад

رنگها پرواز در افسرده‌بالی می‌کند

Зиндагии сайд Ромаст огоҳ бошед аз нафас

زندگی صید رم است آگاه باشید از نفس

Гирди фурсат дар назари ноз Ғаззолӣ ме кунад

گرد فرصت در نظر ناز غزالی می‌کند

Ғарра натавон зист бар бод ва бирават эътибор

غره نتوان زیست بر باد و بروت اعتبار

Чинии фағфурро як мӯ суфолӣ ме кунад

چینی فغفور را یک مو سفالی می‌کند

Ваҳм чун шамъати гудози дил гуворо карда аст

وهم چون شمعت گداز دل گوارا کرده است

Оташаст обӣ ки дар ҷомат зулолӣ ме кунад

آتش است آبی که در جامت زلالی می‌کند

Аз забони ҳайрати дидори кас огоҳ нест

از زبان حیرت دیدار کس آگاه نیست

Умрҳо шуд чашми ман фарёд ҳоле ме кунад

عمرها شد چشم من فریاد حالی می‌کند

Ҷуз надомат нест даллоки Касалҳои ҳавас

جز ندامت نیست دلاک کسلهای هوس

Дасти афсӯсӣ ки дорам сина молӣ ме кунад

دست افسوسی که دارم سینه‌مالی می‌کند

Гӯшаи девори фақрами гармии паҳлу бас аст

گوشهٔ دیوار فقرم گرمی پهلو بس است

Соя , бар дӯш ва барам , кор ниҳолӣ ме кунад

سایه‌، بر دوش و برم‌، کار نهالی می‌کند

Чун чанор аз бе барии ҳам кош то перии расм

چون چنار از بی‌بری هم کاش تا پیری رسم

Чораи ман дӯди оҳи куҳна солӣ ме кунад

چارهٔ من دود آه‌ کهنه‌سالی می‌کند

Шарм маҳрӯмаст бедил аз ҳусӯли муддао

شرم محروم است بیدل از حصول مدعا

Бештари кори ҷаҳон беинфеъолӣ ме кунад

بیشتر کار جهان بی‌انفعالی می‌کند