Назми эмеконеи куҷои забт равонӣ ме кунад

نظم امکانی کجا ضبط روانی می‌کند

Кӯҳи ҳамгар по фишорад сикта хуоне ме кунад

کوه هم گر پا فشارد سکته‌خوانی می کند

Збни ман ва мо чун шроркоғз оташ зада

زین من و ما چون شرار کاغذ آتش‌زده

Андакии доман фишондан гул фишонӣ ме кунад

اندکی دامن فشاندن گل‌فشانی می‌کند

Халқ аз оғӯши адам норуста меҷӯяд фироқ

خلق از آغوش عدم نارسته می‌جوید فراغ

Бе нишонеи ҳам талош бенишоне ме кунад

بی‌نشانی هم تلاش بی‌نشانی می‌کند

Завқи худдории зи мо ҷузи пастӣ ҳиммат нахост

ذوق خودداری ز ما جز پستی همت نخواست

Хок агар тамкини нчинд осмонӣ ме кунад

خاک اگر تمکین نچیند آسمانی می‌کند

Ин баланду паст каз гирди нафас гул карда аст

این بلند و پست کز گرد نفس‌ گل‌ کرده است

То касе аз худ барояд нардбонӣ ме кунад

تا کسی از خود برآید نردبانی می‌کند

Аҷзи пар бепардааст аммо дрштиҳои табъ

عجز پر بی‌پرده است اما درشتی‌های طبع

Мағз бе номӯси моро устихонӣ ме кунад

مغز بی‌ناموس ما را استخوانی می‌کند

Аз тааюн чанд меҳмони фузулии збстн

از تعین چند مهمان فضولی زیستن

Хоксорӣ беш аз инат мизбонӣ ме кунад

خاکساری بیش از اینت میزبانی می‌کند

Осмони дӯш хамӣ дорад ки бориш олам аст

آسمان دوش خمی دارد که بارش عالم است

Кори сад қудрати ҳамин як нотавонӣ ме кунад

کار صد قدرت همین یک ناتوانی می‌کند

Бар дили мо кас надорад як табассуми илтифот

بر دل ما کس ندارد یک تبسم التفات

Захм агар механдад ӣнҷо меҳрбонӣ ме кунад

زخم اگر می‌خندد اینجا مهربانی می‌کند

Дар ҳадиси ишқи тани зан аз мақолоти ҳавас

در حدیث عشق تن زن از مقالات هوس

Лукнати тақрири тФзиҳ маъонӣ ме кунад

لکنت تقریر تفضیح معانی می‌کند

Зини ҳамаи асбоб каз дунёу ъқбо чида анд

زین همه اسباب‌ کز دنیا و عقبا چیده‌اند

Ҳарчӣ брдорбми ғайр аз дил гаронӣ ме кунад

هرچه برداریم غیر از دل گرانی می‌کند

Бедили охири муддаоӣ шавқ парвозасту бас

بیدل آخر مدعای شوق پرواز است و بس

Бепару болии ду рӯзам ошёнӣ ме кунад

بی‌پر و بالی دو روزم آشیانی می‌کند