Муфлисии дасти тиҳӣ бар судан арзонӣ кунад

مفلسی دست تهی بر سودن ارزانی کند

Панҷаи бекори байъат бо пушаймонӣ кунад

پنجهٔ بیکار بیعت با پشیمانی کند

Чашми ман аз дарди бихўобӣ дар ин водӣ гудохт

چشم‌ من از درد بیخوابی‌ در این‌ وادی‌ گداخت

Соя хорӣ нашуд пайдо ки мижгонӣ кунад

سایهٔ خاری نشد پیدا که مژگانی کند

Аз ҳаёи ҳам шарм медорам зи нанги иштиҳор

از حیا هم شرم می‌دارم ز ننگ اشتهار

Ҷомаи пўшндкӣ ҳайфаст урёнӣ кунад

جامهٔ پوشندکی حیف است عریانی کند

Дил ба ғифлат на ки дар дафъи тамизи хубу зишт

دل به غفلت نه‌ که در دفع تمیز خوب و زشت

Хонаи ойӣнаро зангор дарбоне кунад

خانهٔ آیینه را زنگار دربانی کند

Ҷуз ба мавқеи обрӯрезии сети арз ҳар камол

جز به موقع آبروریزی‌ست عرض هر کمال

Ғайри мавсими абр бар дарёча Нитсаоне кунад

غیر موسم ابر بر دریا  چه نیسانی‌ کند؟

То ба ҳамворӣ расад даври дрштиҳои табъ

تا به همواری رسد دور درشتیهای طبع

Ҳаркиро рангии сет бояд осиёбоне кунад

هرکه را رنگی‌ست باید آسیابانی کند

Сбҳаҳро гирдоварӣ чун ҳалқа зуннор нест

سبحه را گردآوری چون حلقهٔ زنار نیست

Куфр чун ҳамвор шуд кор мусулмонӣ кунад

کفر چون هموار شد کار مسلمانی کند

Нома Эй дорам баҳори иншо ки табъи булбулаш

نامه‌ای دارم بهار انشا که طبع بلبلش

Чун срири хомаи пеш аз хат ғзлхўонӣ кунад

چون صریر خامه پیش از خط غزلخوانی‌ کند

Бе тааммули ҳарзаи нолиҳоим аз худ май барад

بی‌تامل هرزه‌نالیهایم از خود می‌برد

Кош чун банд неам хиҷлат гиребонӣ кунад

کاش چون بند نی‌ام خجلت‌ گریبانی‌ کند

Шарми бидрдӣ арақ мехоҳад эй бедил мабод

شرم بیدردی عرق می‌خواهد ای بیدل مباد

Бе намеҳо дидаро муҳтоҷ пешонӣ кунад

بی‌نمی‌ها دیده را محتاج پیشانی کند