Алавӣоне ки ба ин олам дун ме оянд

علویانی ‌که به این عالم دون می‌آیند

Ақл гум карда ба саҳроӣ ҷунун ме оянд

عقل گم‌کرده به صحرای جنون می‌آیند

Кист пурсад ки гулу лолаи ин боғи ҳавас

کیست پرسد که ‌گل و لالهٔ این باغ هوس‌

Ҷуз ба оҳанги дарун аз чаҳ бурун ме оянд

جز به آهنگ درون از چه برون می‌آیند

Омад ва рафт нафас ҳар қадам офат дорад

آمد و رفت نفس هر قدم آفت دارد

Ҳарза тозон ҳама бар Рахш ҳрўн ме оянд

هرزه‌تازان همه بر رخش حرون می‌آیند

Шухӣ нашав намои растан мӯ дораду бас

شوخی نشو نما رستن مو دارد و بس

Нахлҳо сар ба ҳўоинд ва нигун ме оянд

نخلها سر به هوایند و نگون می‌آیند

Чаҳ ҳавои дӯди димоғии сет ки дар дидаи ваҳм

چه هوا دود دماغی‌ست که در دیدهٔ وهم

Офтобандгар аз зарра фузун ме оянд

آفتابند گر از ذره فزون می‌آیند

Ҳайрат инаст ки чун теғи дарин дашти ситам

حیرت این است‌که چون تیغ درین دشت ستم

Об доранд ва ҳамон ташна хӯн ме оянд

آب دارند و همان تشنهٔ خون می‌آیند

Чаҳ тамошост дарин кӯча ки Тифлони сиришк

چه تماشاست درین کوچه که طفلان سرشک

Неи савори мижа аз хона бурун ме оянд

نی سوار مژه از خانه برون می‌آیند

Аҷзу тоқат чиқадр моя лофаст ӣнҷо

عجز و طاقت چقدر مایهٔ لاف است اینجا

Бештари обилаи поён ба ҷунун ме оянд

بیشتر آبله‌پایان به جنون می‌آیند

Мақсади халқи бҷзхок шудан чизе нест

مقصد خلق بجزخاک شدن چیزی نیست

Ёрб ин бихброн бо чаҳ шгўн ме оянд

یارب این بیخبران با چه شگون می‌آیند

Онсӯии илму аёни байза товусӣ ҳаст

آنسوی علم و عیان بیضهٔ طاووسی هست

Корзўҳои зи адам буқаламун ме оянд

کارزوها ز عدم بوقلمون می‌آیند

Бедили ин бихрдӣ чанд ба миъроҷи хаёл

بیدل این بیخردی چند به معراج خیال

Май раванди ӣнҳама каз хеш бурун ме оянд

می‌روند اینهمه‌ کز خویش برون می آیند