Кардаам сармашқи ҳайрати сарви мавзуни тўро

کرده‌ام سرمشق حیرت سرو موزون تورا

Нола мехонам баландӣҳои мазмуни ту ро

ناله می‌خوانم بلندیهای مضمون تو را

Шоми пурвирди ғамам бо субҳи иқболам чаҳ кор

شام پرورد غمم با صبح اقبالم چه‌کار

Тираи бахтии соя бедаст маҷнӯни ту ро

تیره‌بختی سایهٔ بید است مجنون تو را

Хокҳои ин чаман май боядам бар сар задан

خاکهای این چمن می‌بایدم بر سر زدن

Бскаҳи гули пӯшеди нақши пои гулгуни ту ро

بسکه‌گل پوشید نقش پای‌گلگون تو را

Сози мҳшргшти офоқ аз нигоҳи ҳайратам

ساز محشرگشت آفاق از نگاه حیرتم

Дрнии мижгон чаҳ фарёдаст мафтӯни ту ро

درنی مژگان چه فریاد است مفتون تو را

Шӯри астғнобрўн аз пардаҳои аҷз нест

شور استغنابرون از پرده‌های عجز نیست

Риштаи мосхти печидаи сети қонӯни ту ро

رشتهٔ ماسخت پیچیده‌ست قانون تو را

Фаҳми яктоеи сети фарқи эиътибороти дуе

فهم یکتایی‌ست فرق اعتبارات دویی

Ъмрҳошд хондаам брхўиши афсуни тўро

عمرهاشد خوانده‌ام برخویش افسون تورا

Ҳарчӣ май байнами суроғӣ аз хаёлат ме диҳад

هرچه می‌بینم سراغی از خیالت می‌دهد

Ҳардуи олами як сар зонуаст маҳзуни тўро

هردو عالم یک‌سر زانوست محزون تورا

эй дили девонаи сабрӣ каз сувидо чора нест

ای دل‌دیوانه صبری‌کز سویدا چاره نیست

Дидаи оҳӯи фурӯи бардаи сети ҳомӯни ту ро

دیدهٔ آهو فرو برده‌ست هامون تو را

Бедили озодигар истиқбол оғӯшат кунад

بیدل آزادی گر استقبال آغوشت کند

Он қадр вошўкаҳ натавон басти мазмуни ту ро

آنقدر واشوکه نتوان بست مضمون تو را

Хониш
ғзл шморҳ 147 — ъндлӣб