Бар дар дил ҳалқа зад ғифлат , кунун оҳаш чаҳ суд
بر در دل حلقه زد غفلت، کنون آهش چه سود
Ашк кам оради бурун аз чашми равзани саъии дӯд
اشککم آرد برون از چشم روزن سعی دود
Роҳати ин базм бар тарки тамаъи мавқуф буд
راحت این بزم بر ترک طمع موقوف بود
Дастҳо бар ҳам ниҳодем аз талаб , мижгон ғунуд
دستها بر هم نهادیم از طلب ، مژگان غنود
Бебизоъат олимӣ афтод дар ваҳми забон
بیبضاعت عالمی افتاد در وهم زبان
Моя гар бошад , касодӣ нест дар бозори суд
مایهگر باشد،کسادی نیست در بازار سود
Иттифоқаст онкӣ ҳар душвор осон ме кунад
اتفاق است آنکه هر دشوار آسان میکند
Варна аз тадбири як нохун гиреҳ натавон гушӯд
ورنه از تدبیر یک ناخن گره نتوان گشود
Соқии дил тӯҳмат олуд клФ шуд аз нафас
صاقی دل تهمت آلود کلف شد از نفس
Ранги об аз силӣ амвоҷ мебошад кабӯд
رنگ آب از سیلی امواج میباشد کبود
Ҳайфи табъӣ каз моли кибру кин огоҳ нест
حیف طبعی کز مآل کبر و کین آگاه نیست
Хок резед аз мазорӣ чанд дар чашми ҳасуд
خاک ریزید از مزاری چند در چشم حسود
Ҷубн пайдо мекунад дар табъи марди ифроти кин
جبن پیدا میکند در طبع مرد افراطکین
эй басои теғӣ ки обашро туфи оташи рабӯд
ای بسا تیغیکه آبش را تف آتش ربود
Мавҷи дарёи сӯрати дасту дилӣ вокрдаҳ аст
موجدریا صورتدست و دلی واکردهاست
Ҷузи кашокаш ҳеҷ натавон баст бар симои ҷӯад
جز کشاکش هیچ نتوان بست بر سیمای جود
Гар ба шӯҳрати моилӣ бо бенишоне соз кун
گر به شهرت مایلی با بینشانی ساز کن
Даҳри натавонади намӯдани ончии анқои вонамӯд
دهر نتواند نمودن آنچه عنقا وانمود
Нафии мо ойӣнаи исботи ноз эҷод кард
نفی ما آیینهٔ اثبات ناز ایجاد کرد
Ҳарчӣ аз осори маҷнӯни кост бар Лайлӣ фузуд
هرچه از آثار مجنون کاست بر لیلی فزود
Ҳасани яктои бедил аз тимсол дорад инфеъол
حسن یکتا بیدل از تمثال دارد انفعال
Ҷои зангорати ҳамНи ойӣна мебояд задуд
جای زنگارت همن آیینه میباید زدود