Зини боғи бскаҳ бе самарии ошкорбўд

زین باغ بسکه بی‌ثمری آشکار بود

Дасти дуои мо ҳамаи барги чанор буд

دست دعای ما همه برگ چنار بود

ДФдими мғзли фалаку саҳари бофӣ аш

دیدیم مغزل فلک و سحر بافی‌اش

Як рафт вомди нафасаши пуди втор буд

یک رفت و آمد نفسش پود و تار بود

Халқӣ ба коргоҳи ҷасад арза дод ва рафт

خلقی به‌ کارگاه جسد عرضه داد و رفت

Мо ва манӣ ки дӯди чароғи мазор буд

ما و منی‌ که دود چراغ مزار بود

Сайри баҳор умр намудем азин чаман

سیر بهار عمر نمودیم ازین چمن

Бо ҳар нафаси видоъи гулии ёдгор буд

با هر نفس وداع گلی یادگار بود

Дилҳо сумумпарвар афсун ҳайратанд

دلها سموم‌ پرور افسون حیرتند

Дар зулфи ёри шонаи дандони мор буд

در زلف یار شانهٔ دندان مار بود

Ҳргли дртни баҳори чамани сози ҳиртист

هرگل درتن بهار ‌چمن‌ساز حیرتیست

Чашм ки боз шуд ки на бо ӯ дучор буд

چشم‌ که باز شد که نه با او دچار بود

Мо ғофилони тазаллуми ҳурмон куҷо барем

ما غافلان تظلم حرمان‌ کجا بریم

Ҳасани ошкору оина дар Зангбор буд

حسن آشکار و آینه در زنگبار بود

Таклиф ҳастӣам ҳамаи хоб баҳор дошт

تکلیف هستی‌ام همه خواب بهار داشت

Девори аўФтодаҳ ба сари сояи вор буд

دیوار اوفتاده به سر سایه‌وار بود

Танҳо на ман зи дарди дил афтодаам ба хок

تنها نه من ز درد دل افتاده‌ام به خاک

Бар дӯши кӯҳ низ ҳамин шишаи бор буд

بر دوش‌ کوه نیز همین شیشه‌بار بود

Аҷзам ба нолаи шӯри қиёмати блндкрд

عجزم به ناله شور قیامت بلندکرد

Бар худ нчиднми илми кӯҳсор буд

بر خود نچیدنم علم کوهسار بود

Ҷузи кулуфт назар нашуд аз даҳри ошкор

جز کلفت نظر نشد از دهر آشکار

АФшондми ин варақи ҳамаи хатҳо ғубор буд

افشاندم این ورق همه خطها غبار بود

Ҷайбам ба чок дод ҷунуни шукуфтагӣ

جیبم به چاک داد جنون شکفتگی

Дилтангем чу ғунчаи аҷаби ҷомаи вор буд

دلتنگیم چو غنچه عجب جامه‌وار بود

Пари даври грдмонди зи ғайрати ғубори ман

پر دور گردماند ز غیرت غبار من

Дасти бурӣда ки ба домони ёр буд

دست بریدهٔ که به دامان یار بود

Ҷаҳдӣ накардам ва ба Фсрдни гузашти умр

جهدی نکردم و به فسردن ‌گذشت عمر

Дар пои ҳиммат обилаам ои кор буд

در پای همت آبله‌ام آ کار بود

Бедил ба мо ва ту чаҳ расад нози огаҳӣ

بیدل به ما و تو چه رسد ناز آگهی

Дар олимӣ ки ҳасани ҳам ойӣнаи дор буд

در عالمی که حسن هم آیینه‌دار بود