Одамии косори тнзиҳши руҷӯъи хок буд
آدمیکاثار تنزیهش رجوع خاک بود
Даст агар бар хеш мезад зини вузӯҳо пок буд
دست اگر بر خویش میزد زین وضوها پاک بود
Хоки ?маокази ваҳми рифъати нанг пастӣ ме кашад
خاک ماکز وهم رفعت ننگ پستی میکشد
Гар таназзул кардӣ аз авҷи ғурури афлок буд
گر تنزلکردی از اوج غرور افلاک بود
Ҳечкас бар фаҳми роз аз норасои паии набард
هیچکس بر فهم راز از نارسایی پی نبرد
Фитрати ӣнҷои узрхоҳи халқ беидрок буд
فطرت اینجا عذرخواه خلق بیادراک بود
Сайри ин гулшан касеро муҳаррам ибрат накард
سیر این گلشن کسی را محرم عبرت نکرد
Гул агар барсар задем аз бе тамизии хок буд
گل اگر برسر زدیم از بیتمیزی خاک بود
Ҳарчӣ бодободгўён тохт ҳастӣ бар адам
هرچه بادابادگویان تاخت هستی بر عدم
Роҳ офат дошт аммо корвони бибок буд
راه آفت داشت اما کاروان بیباک بود
Бо ҳамаи таъҷили фурсати ҳеҷ кӯтоҳӣ надошт
با همهتعجیل فرصت هیچکوتاهی نداشت
Лек сайди муддао яксар нафаси фитрок буд
لیک صید مدعا یکسر نفس فتراک بود
Пеш азон коед хами асрори махмурон ба ҷӯш
پیش ازآنکاید خم اسرار مخموران به جوش
Тоқи минои хонаи таҳқиқи барги ток буд
طاق مینا خانهٔ تحقیق برگ تاک بود
Дар саводи фақри ҷуз тнзиаҳ натавон ёфтан
در سواد فقر جز تنزیه نتوان یافتن
Соя рахтӣ дошт каз олӯдагӣҳо пок буд
سایه رختی داشتکز آلودگیها پاک بود
То куҷои маҷнӯн дар номӯс мастурӣ занад
تا کجا مجنون در ناموس مستوری زند
Тору пуди ҷомаи урёни тании як чок буд
تار و پود جامهٔ عریان تنی یک چاک بود
Дар хиҷолатгоҳи ҷисмами ҷузи хатои номад ба пеш
در خجالتگاه جسمم جز خطا نامد به پیش
Раҳ ба лағзиш қатъ шуд азбси замини намнок буд
ره به لغزش قطع شد ازبس زمین نمناک بود
Ҳар куҷои бедили зи лаъли обдорш дам задем
هر کجا بیدل ز لعل آبدارش دم زدیم
Ҳарфи гавҳари хиҷлати дндн бемисвок буд
حرفگوهر خجلت دندن بیمسواک بود