Шаб ки аз ҷӯши хаёлати базми гулшани танг буд

شب‌ که از جوش خیالت بزم‌ گلشن تنگ بود

Брҳўо чун накҳати гули ошёни ранг буд

برهوا چون نکهت‌گل آشیان رنگ بود

Баъди азбн аз соя бояд дид арзи офтоб

بعد ازبن از سایه باید دید عرض آفتاب

То тағофул дошт ҳасани ойӣнаи мо занг буд

تا تغافل داشت حسن آیینهٔ ما زنگ بود

Кас намегардад ҳарифи манъ аз худ рафтагон

کس نمی‌گردد حریف منع از خود رفتگان

Ғунчаи ҳам умрӣ ба забти домани дили чанг буд

غنچه هم عمری به ضبط دامن دل چنگ بود

Навҳа тӯфон кард ҳарҷо нағмаи сркрдими мо

نوحه توفان ‌کرد هرجا نغمه سرکردیم ما

Сози моро хайри боди айши пешоҳанг буд

ساز ما را خیر باد عیش پیشاهنگ بود

Ҳар қадари асбоби дунё беш , бори ваҳм беш

هر قدر اسباب دنیا بیش‌، بار وهم بیش

Мазраъ ҳар каси дринҷо сабз дидам банг буд

مزرع هر کس درینجا سبز دیدم بنگ بود

Нолаеро аз гудози шиша мавзун карда ам

ناله‌ای را از گداز شیشه موزون کرده‌ام

Пеши азбнми қлқли оўозшксти санг буд

پیش ازبنم قلقل آوازشکست سنگ بود

Нотавонӣ барнаёварад аз тилисми ҳайратам

ناتوانی برنیاورد از طلسم حیرتم

Ҳамчуи мавҷи гавҳарами як гоми сад фарсанг буд

همچو موج‌ گوهرم یک ‌گام‌ صد فرسنگ بود

Ҳар бен мӯем ба перии ошёни нолае сет

هر بن‌مویم به‌پیری آشیان ناله‌ای‌ست

Як сару чандини гиребони нағмаи ин чанг буд

یک سر و چندین‌گریبان نغمهٔ این چنگ بود

Бенишон буд ин чамангар вусъатӣ май ди Ашти дил

بی‌نشان ‌بود این ‌چمن ‌گر وسعتی ‌می‌د‌‌اشت ‌دل

Ранг меберун нишаст аз бас ки минои танг буд

رنگ می بیرون نشست از بس که مینا تنگ بود

Шаби баҳоади навгулӣ чун ғунчаи печидам ба хеш

شب بهٔاد نوگلی چون غنچه پیچیدم به خویش

Субҳи бедили даркинориами як гулистони ранг буд

صبح بیدل درکنارم یک‌گلستان رنگ بود