Дурушти хуи суханаши офият самар набӯд

درشت‌خو سخنش عافیت ثمر نبود

Садои тори раги санги ҷуз шарар набӯд

صدای تار رگ سنگ جز شرر نبود

Ҳуҷуми ҳодиса бо софи дил чаҳ хўоҳдкрд

هجوم حادثه با صاف دل چه خواهدکرد

зи сайли хонаи ойӣнаро хатар набӯд

ز سیل خانهٔ آیینه را خطر نبود

Ғубори ваҳшати мо аз суроғи мустағнии сет

غبار وحشت ما از سراغ مستغنی‌ست

Ба рафтани нигаҳ аз нақши по асар набӯд

به رفتن نگه از نقش پا اثر نبود

Ба олимӣ ки адаби маҳв бе ншониҳост

به عالمی که ادب محو بی‌نشانیهاست

Ҳавас агар ҳама анқост нома бар набӯд

هوس اگر همه عنقاست نامه‌بر نبود

Ба коргоҳи томли ҳамон диласт нафас

به‌ کارگاه تآمل همان دل است نفس

Гиреҳ ба риштаи корам кам аз гуҳар набӯд

گره به رشتهٔ‌ کارم‌ کم از گهر نبود

зи бахт шиква надорам ки нахли шамъи маро

ز بخت شکوه ندارم‌ که نخل شمع مرا

Баҳор сӯхтанӣ ҳаст агар самар набӯд

بهار سوختنی هست اگر ثمر نبود

Ба ранги реги равони раҳнаварди савдо ро

به رنگ ریگ روان رهنورد سودا را

Ба ғайри обилаи пои гул сафар набӯд

به غیر آبلهٔ پا گل سفر نبود

Дар ин муҳӣт ки ҳар қатраи нақд бохтан аст

در این محیط که هر قطره نقد باختن است

Хуши он ҳубоб ки оҳяш дар ҷигар набӯд

خوش آن حباب ‌که آهیش در جگر نبود

Махоҳ ранги ҳаловати згФтгўи бедил

مخواه رنگ حلاوت زگفتگو بیدل

Не ки нола кунад қобил шукр набӯд

نیی‌ که ناله ‌کند قابل شکر نبود