Ниҳоли ваҳшати мо холӣ аз самар набӯд
نهال وحشت ما خالی از ثمر نبود
зи худ баромадани нолаи нола беасар набӯд
ز خود برآمدن ناله بیاثر نبود
зи маҳви ҷилваи мҷуи лиззати шиносоӣ
ز محو جلوه مجو لذت شناسایی
Ки чашми оинаро баҳраи нзрнбўд
که چشم آینه را بهرهٔ نظرنبود
Ҳисори олами бечорагӣ даҳон балост
حصار عالم بیچارگی دهان بلاست
Паноҳи мо дам теғаст агар сипар набӯд
پناه ما دم تیغ است اگر سپر نبود
Ғубор ҳар ду ҷаҳон дар суроғи мо хӯн кард
غبار هر دو جهان در سراغ ما خون کرد
зи ранги бохта дар ҳеҷ ҷо асар набӯд
ز رنگ باخته در هیچ جا اثر نبود
зи саъии ҷисми макаши миннати сабки рӯҳӣ
ز سعی جسم مکش منت سبکروحی
Хушаст бори масеҳо ба дӯш хар набӯд
خوش است بار مسیحا به دوش خر نبود
Суроғи манзили мақсади з хоксорон пресс
سراغ منزل مقصد ز خاکساران پرس
Касе чу ҷода дар ин дашт роҳбар набӯд
کسی چو جاده در این دشت راهبر نبود
зи бас ки улфати мардуми азоби рӯҳонии сет
ز بس که الفت مردم عذاب روحانیست
Фишори қабр чу оғӯш икдгр набӯд
فشار قبر چو آغوش یکدگر نبود
Тилисми ҳайрати мо манзар таҷаллӣ ӯст
طلسم حیرت ما منظر تجلی اوست
Ғурури ҳасани зи ойӣна бехабар набӯд
غرور حسن ز آیینه بیخبر نبود
Ба ғайри сози адам ҳарчӣ ҳаст расвои сет
به غیر ساز عدم هرچه هست رسواییست
Мабод сояи шаб бар сар саҳар набӯд
مباد سایهٔ شب بر سر سحر نبود
Забон чаҳ офият андӯзад аз сухани бедил
زبان چه عافیت اندوزد از سخن بیدل
зи арзи нағмаи худ , сози сарфа бар набӯд
ز عرض نغمهٔ خود، ساز صرفهبر نبود