Шаб ки ҷузи яъс ба коми дил маъюс набӯд

شب که جز یأس به کام دل مأیوس نبود

Нолаи ҳам ғайри садои каф афсӯс набӯд

ناله هم غیر صدای کف افسوس نبود

Аз худам май баради он сайл ки чун реги рӯи ан

از خودم می‌برد آن سیل که چون ریگ رو‌ان

Обаш аз оинаи обила маҳсус набӯд

آبش از آینهٔ آبله محسوس نبود

Дили маъюси санами хона андеша кист

دل مأیوس صنم‌خانهٔ اندیشه کیست

Ранг ашкӣ нишкастем ки ноқавс набӯд

رنگ اشکی نشکستیم‌ که ناقوس نبود

Нола дар пардаи дили биҳдаҳ май сӯхти нафас

ناله در پردهٔ دل بیهده می‌سوخت نفس

Шамъи мо ин ҳамаи вомонда фонӯс набӯд

شمع ما این همه وامانده فانوس نبود

Гӯши арбоби тамизи анҷуман симоб аст

گوش ارباب تمیز انجمن سیماب است

Варна бе тобии дил низ кам аз кӯс набӯд

ورنه بی‌تابی دل نیز کم از کوس نبود

эй ҷунуни хуши адаб аз кисват ҳастӣ кардӣ

ای جنون خوش ادب از کسوت هستی ‌کردی

Охири ин ҷайби ҳаваси парда номӯс набӯд

آخر این جیب هوس پردهٔ ناموس نبود

Занг ғифлат шудаму пардаи розати гаштам

زنگ غفلت شدم و پرده رازت ‌گشتم

Софии оинаи ҷузи дида ҷосус набӯд

صافی آینه جز دیده جاسوس نبود

То ба як пар задани ойӣнаи қамарӣ май рехт

تا به یک پر زدن آیینهٔ قمری می‌ریخت

Ҳалқаи доғи ту дар гардан товус набӯд

حلقهٔ داغ تو در گردن طاووس نبود

Дил ба ҳар ранг ки бастем надомат гул кард

دل به هر رنگ که بستیم ندامت گل کرد

Аксу ойӣна ба ҳам ҷузи каф афсӯс набӯд

عکس و آیینه به هم جز کف افسوس نبود

Саҷдааш ойӣна офиятам шуд бедил

سجده‌اش آیینهٔ عافیتم شد بیدل

Роҳати нақши қадами ғайри замин бӯс набӯд

راحت نقش قدم غیر زمین‌بوس نبود