Ин анҷумани афсонаи рози даҳанӣ буд

این انجمن افسانهٔ راز دهنی بود

Ҳар ҷилва ки дидам нишнидани суханӣ буд

هر جلوه‌که دیدم نشنیدن سخنی بود

Ин фурсат ҳастӣ ки нафас кашмакаш ӯст

این فرصت ‌هستی‌ که نفس‌ کشمکش ‌اوست

Ҳангомаи битоби гусастани расанӣ буд

هنگامهٔ بیتاب ‌گسستن رسنی بود

То поки броиими згрмобаҳи авҳом

تا پاک برآییم زگرمابهٔ اوهام

Қатъи нафас аз ҳар ман ва мо ҷома кунӣ буд

قطع نفس از هر من و ما جامه‌کنی بود

Ҷамъияти сари баста ҳар ғунча дар ин боғ

جمعیت سر بستهٔ هر غنچه در این باغ

Зон пеш ки гул дар назар ояд чаманӣ буд

زان پیش‌ که ‌گل در نظر آید چمنی بود

Такрор нафас шуд сабаби мабҳаси аздод

تکرار نفس شد سبب مبحث اضداد

Амзўзи туу мости казин пеши манӣ буд

امزوز تو و ماست‌ کزین پیش منی بود

Дар биксӣ ам хуфт ҳамчашмӣ кас нест

در بیکسی‌ام خفت همچشمی ‌کس نیست

эй бихброни олами ғурбати ватанӣ буд

ای بیخبران عالم غربت وطنی بود

Имрӯзи ҷунуни таби ишқ ту надорам

امروز جنون تب عشق تو ندارم

Субҳи азалами пунбаи доғи куҳанӣ буд

صبح ازلم پنبهٔ داغ ‌کهنی بود

Моро ба ъад низ ҳамон қайд вуҷӯд аст

ما را به عد نیز همان قید وجود است

Зон зулфи грҳгбр ба ҳарҷо шиканӣ буд

زان زلف‌ گرهگبر به هرجا شکنی بود

Афсӯс ки дилро ба ҷилоеи нрсондим

افسوس که دل را به جلایی نرساندیم

Субҳи чамани оинаи сайқали задане буд

صبح چمن آینهٔ صیقل‌زدنی بود

Зини ришта ки дар коргаҳи мӯӣ сифед аст

زین رشته ‌که در کارگه موی سفید است

Ҷўлоаҳи амли сслслаҳи бофи кафанӣ буд

جولاه امل سسلسله ‌باف کفنی بود

Охрбаҳи тапиши мардум вогоаҳ нагаштам

آخربه تپش مردم وآگاه نگشتم

Он чоҳ ки зиндонӣ ӯем зқнӣ буд

آن چاه‌ که زندانی اویم ذقنی بود

Фардои шӯии огоҳи зи парвози ғуборам

فردا شوی آگاه ز پرواز غبارم

Кин халъати нозук ба бар гули баданӣ буд

کاین خلعت نازک به بر گل بدنی بود

Бедили фалак аз собиту сайёри кавокиб

بیدل فلک از ثابت و سیار کواکب

Фонӯси хаёли ман ва мо анҷуманӣ буд

فانوس خیال من و ما انجمنی بود