Ба кӯии дӯст ки таклиф бенишоне буд

به‌کوی‌دوست‌که تکلیف بی‌نشانی بود

Ғубори гаштанами изҳори сахти ҷонӣ буд

غبار گشتنم اظهار سخت ‌جانی بود

зи нотавонии шабҳои интизор мапурс

ز ناتوانی شبهای انتظار مپرس

Нафас кашӣдан ман бе ту шх камоне буд

نفس‌ کشیدن من بی ‌تو شخ‌کمانی بود

Гузаштам аз сар ҳастӣ ба ҳиммати перӣ

گذشتم از سر هستی به همت پیری

Қади хамидаи пули оби зиндагонӣ буд

قد خمیده پل آب زندگانی بود

Ба ҳеҷ ҷо нарасидам зи прФшонии ҷаҳд

به هیچ جا نرسیدم ز پرفشانی جهد

Чу шамъи шухии парвозами ошёнӣ буд

چو شمع شوخی پروازم آشیانی بود

Хуши он нишот ки аз ҷазбаи дами теғат

خوش آن‌نشاط‌که از جذبهٔ دم تیغت

Чу ашки хӯни маро бе қадами равонӣ буд

چو اشک خون مرا بی‌قدم روانی بود

Ман аз фусурдаи дилии нақш по шудам варна

من از فسرده‌دلی نقش پا شدم ورنه

Ба толеъи кафи хоки ман осмонӣ буд

به طالع ‌کف خاک من آسمانی بود

Гулӣ начидаам аз васл , ғайри ҳайронӣ

گلی نچیده‌ام از وصل‌، غیر حیرانی

Мрокаҳ чун мижаи оғӯши нотавонӣ буд

مراکه چون مژه آغوش ناتوانی بود

Фиғон ки чорҳء битобӣ ам наёфт касе

فغان که چارهء بیتابی‌ام نیافت کسی

Ба ранги нолаи неи дардами устихонӣ буд

به رنگ نالهٔ نی دردم استخوانی بود

Чаҳ нқшҳокаҳ набаст орзӯ ба фикри висол

چه نقشهاکه نبست آرزو به فکر وصال

Хаёл бастан ман бе ту калаки Монӣ буд

خیال بستن من بی ‌تو کلک مانی بود

з бскаҳ дошт серуми шўртиғ ӯ бедил

ز بسکه داشت سرم شورتیغ او بیدل

Чу субҳи хандаи захмам намак фишонӣ буд

چو صبح خندهٔ زخمم نمک‌فشانی بود