Чун оби равон пар магзар бехабар аз худ
چون آب روان پر مگذر بیخبر از خود
Каз ҳарчӣ гузаштӣ , нагузаштӣ магар аз худ
کز هرچه گذشتی، نگذشتی مگر از خود
Дар боргаҳи ишқ на радӣ на қабӯлии сет
در بارگه عشق نه ردی نه قبولیست
эй тӯҳфаи каши ҳеҷ ту худро бабр аз худ
ای تحفهکش هیچ تو خود را ببر از خود
Гирди нафасӣ беш надорад саҳари ӣнҷо
گرد نفسی بیش ندارد سحر اینجا
Кам нест диҳии арзи асари ин қадар аз худ
کم نیست دهی عرض اثر این قدر از خود
Дар пилаи мавҳумии мо кӯҳ гарон аст
در پلهٔ موهومی ما کوه گران است
Сангӣ ки надорад ба тарозуи шарар аз худ
سنگیکه ندارد به ترازو شرر از خود
Чашмӣ бигушо маншаи парвоз ҳамин аст
چشمی بگشا منشاء پرواز همین است
Чун байзаи шикастии дмдти болу пар аз худ
چون بیضه شکستی دمدت بال و پر از خود
Ҳайҳот ба сад дашт ва дар аз ваҳм давидем
هیهات به صد دشت و در از وهم دویدیم
Аммо нараседем ба гирди асар аз худ
اما نرسیدیم به گرد اثر از خود
Грто ба абад дар ғами асбоби бимирад
گرتا به ابد در غم اسباب بمیرد
Олами ҳамаи розии сет ба ин дардисар аз худ
عالم همه راضیست به این دردسر از خود
Афтод ба гардан , ғами перӣ , чаҳ тавон кард
افتاد بهگردن، غم پیری، چه توانکرد
Збни ҳалқаи ҳам афсӯс нарафтам бадари азхўд
زبن حلقه هم افسوس نرفتم بدر ازخود
Сайри сари зонуи ҳам аз афсуни ҷунун буд
سیر سر زانو هم از افسون جنون بود
Афканди хаёлам ба ҷаҳон дигар аз худ
افکند خیالم به جهان دگر از خود
Саҳласт гузаштани зи ҳавасҳои ду олам
سهل است گذشتن ز هوسهای دو عالم
Гар марди раҳеи як ду қадами даргузар аз худ
گر مرد رهی یک دو قدم درگذر از خود
Ёрон адам тоз , ғубори тапишӣ чанд
یاران عدم تاز، غبار تپشی چند
Пеш азтў фишонданд дарин дашту дарози худ
پیش ازتو فشاندند درین دشت و دراز خود
Вокш ба тсликдаҳи кунҷи тағофул
واکش به تسلیکدهٔ کنج تغافل
Бишинав ману моии ҳама чун гӯши кар аз худ
بشنو من و مای همه چونگوشکر از خود
эй мавҷгар эҳсони талаб дар назари тест
ای موجگر احسان طلب در نظر تست
Дар васли гуҳар ҳам нагушойӣ камар аз худ
در وصلگهر هم نگشاییکمر از خود
Ойӣна шудан чист дарин маҳфили ибрат
آیینه شدن چیست درین محفل عبرت
Ҳангома тарошидани айбу ҳунар аз худ
هنگامه تراشیدن عیب و هنر از خود
Дар халқгар инсоф шавад оинаи дорат
در خلق گر انصاف شود آینهدارت
Бедил чу худат кас нанамояд бтар аз худ
بیدل چو خودت کس ننماید بتر از خود