Шабнами субҳ аз чамани обила дил ме равад

شبنم صبح از چمن آبله دل می‌رود

Айш арақ мекунад ханда хаҷал ме равад

عیش عرق می‌کند خنده خجل می‌رود

Махмасаи зиндагии фурсати мокрди танг

مخمصهٔ زندگی فرصت ماکرد تنگ

Айши волам ҳеҷ нест умр мухилл ме равад

عیش والم هیچ نیست عمر مخل می‌رود

Збн ҳама нашаву намо мунфаиласт асли мо

زبن همه نشو و نما منفعل است اصل ما

Дархури шохи баланди рбшаҳ ба гул ме равад

درخور شاخ بلند ربشه به‌گل می‌رود

Так ба ҳаво мезанад халқ зҳрс бигир

تک به هوا می زند خلق زحرص بگیر

Грҷаҳ ба дӯши нафас * рад бҳл ме равад

گرجه به دوش نفس‌*‌رد بهل می‌رود

Ҳарчӣ дамади зини баҳори нашъаи офати шумор

هرچه دمد زین بهار نشئهٔ آفت شمار

Дар раги гул об нест хӯн бҳл ме равад

در رگ گل آب نیست خون بحل می‌رود

Ранҷу ?илами ҳам надод дод саботӣ ки нест

رنج و الم هم نداد داد ثباتی‌که نیست

Зини марази ободи яъс диқ шуд ва сил ме равад

زین مرض‌آباد یأس دق شد و سل می‌رود

Фурсати кори нафаси муғтанам ғифлат аст

فرصت‌کار نفس مغتنم غفلت است

Омада дар ёд нест рафтаи з дил ме равад

آمده در یاد نیست رفته ز دل می‌رود

Бедили азин ранги вбўи ғунчаи дил ҷамъ нест

بیدل ازین رنگ وبو غنچهٔ دل جمع نیست

Қофилаи иттифоқи рабт гусал ме равад

قافلهٔ اتفاق ربط گسل می‌رود