Фусуни айш , кудурат задой мо нашавад

فسون عیش‌، کدورت‌زدای ما نشود

Нафас ба хонаи ойӣнаҳо , ҳаво нашавад

نفس به خانهٔ آیینه‌ها، هوا نشود

Қисм ба доми муҳаббат ки аз хами зулфат

قسم به دام محبت ‌که از خم زلفت

Дили шикастаи мо чун шикан ҷудо нашавад

دل شکستهٔ ما چون شکن جدا نشود

Хурӯш ҳар ду ҷаҳони гирди серумаи бихтаҳ эй сет

خروش هر دو جهان گرد سرمه بیخته‌ای‌ست

Тағофули ту магари ҳиммат озмо нашавад

تغافل تو مگر همّت‌آزما نشود

Кушод дил натавон хостани зи қатъи умед

گشاد دل نتوان خواستن ز قطع امید

Ба нохунӣ ки буриданд уқда во нашавад

به ناخنی که بریدند عقده وا نشود

Чунон ба фақри зи дом таъаллуқ озодем

چنان به فقر ز دام تعلق آزادیم

Ки арзи ҷавҳари мо нақш бўрбо нашавад

که عرض جوهر ما نقش بوربا نشود

Чаҳ мумкин аст равад доғи бандагии зи ҷабин

چه ممکن است رود داغ بندگی ز جبین

Замин фалак шавад водмӣ худо нашавад

زمین فلک شود وآدمی خدا نشود

Тақаддуси ту ҳамон бе ғубори пайдоеи сет

تقدس تو همان بی‌غبار پیدایی‌ست

Гули баҳори туро ранг рӯнамо нашавад

گل بهار تو را رنگ رونما نشود

Ба завқи гӯшаи чашмии сети серумаи соеи шавқ

به ذوق گوشهٔ چشمی‌ست سرمه‌سایی شوق

Ғубори мо чаҳ хаёласт тўтё нашавад

غبار ما چه خیال است توتیا نشود

Чу сбҳаҳи он қадрам кӯтаҳаст тори умед

چو سبحه آنقدرم کوته است تار امید

Ки сад гиреҳ агараш вокнӣ расо нашавад

که صد گره اگرش واکنی رسا نشود

Ба ғайри саркашӣ аз аблаҳони мҷуи бедил

به غیر سرکشی از ابلهان مجو بیدل

Ки нахли ин чаман аз бебарӣ дўто нашавад

که نخل این چمن از بی‌بری دوتا نشود