Куҷост соя ки ҳастяш дастгоҳ шавад

کجاست سایه که هستیش دستگاه شود

Ҳисоби мо чиқадр бар нафас кулоҳ шавад

حساب ما چقدر بر نفس‌ کلاه شود

Магари адами барад аз сояи тирагӣ варна

مگر عدم برد از سایه تیرگی ورنه

Чаҳ мумкинаст ки бегоҳи мо пагоҳ шавад

چه ممکن است‌ که بیگاه ما پگاه شود

Шикаст дил нашавад бе гудози ишқи дуруст

شکست دل نشود بی‌گداز عشق درست

Равад ба оташ агар шиша додхоҳ шавад

رود به آتش اگر شیشه دادخواه شود

Ба нури ҷилва ӯ ноз зиндагӣ дорем

به نور جلوهٔ او ناز زندگی داریم

Нафас куҷост агар шамъ бенигоҳ шавад

نفس‌کجاست اگر شمع بی‌نگاه شود

Бар офтоби қиёмати бароти хоби барад

بر آفتاب قیامت برات خواب برد

Касе ки сояи дасти тўош паноҳ шавад

کسی که سایهٔ دست تواش پناه شود

Дар ин бисот надонам чаҳ боядам кардан

در این بساط ندانم چه بایدم‌ کردن

Чу он фақир ки якбора подшоҳ шавад

چو آن فقیر که یکباره پادشاه شود

Касе ситам зада ҳукм сарнавишт мабод

کسی ستم‌زدهٔ حکم سرنوشت مباد

Чу сафҳаи паии сипар хома шуд сиёҳ шавад

چو صفحه پی سپر خامه شد سیاه شود

Хароши ҷабҳаи таслим узрхоҳ хатост

خراش جبههٔ تسلیم عذرخواه خطاست

Ба сари давид чу пои мунҳарифи з роҳ шавад

به سر دوید چو پا منحرف ز راه شود

Урӯҷи олами иқболи зиндагӣ дар даст

عروج عالم اقبال زندگی در دست

Нафас ба олам дигар расад чу оҳ шавад

نفس به عالم دیگر رسد چو آه شود

Хурӯш бе мазаи суфиён кабобам кард

خروش بی‌مزهٔ صوفیان کبابم کرد

Дуо кунед ки майхона хонақоҳ шавад

دعا کنید که میخانه خانقاه شود

Махоҳ рӯкиши ин дӯстони хандаи камӣн

مخواه روکش این دوستان خنده‌کمین

Табассумӣ ки чу болид қоаҳ қоаҳ шавад

تبسمی‌که چو بالید قاه‌قاه شود

Чу шамъи сар ба ҳаво гиря мекунам бедил

چو شمع سر به هوا گریه می‌کنم بیدل

Ки пеш пой надидан мабод чоҳ шавад

که پیش پای ندیدن مباد چاه شود