Ҷузви мавзуни эътидоли ҷавҳар кул ме шавад

جزو موزون اعتدال جوهر کل می‌شود

Чун шавад минои садои кӯҳ қлқл ме шавад

چون شود مینا صدای‌ کوه قلقل می‌شود

Ҷоми улфати бскаҳ бар тоқи назокат чида анд

جام الفت بسکه بر طاق نزاکت چیده‌اند

Даври лутф аз бод баргаштан тағофул ме шавад

دور لطف از باد برگشتن تغافل می‌شود

Дархури рафъи таъаллуқи айш хирман кун ки шамъ

درخور رفع تعلق عیش خرمن ‌کن‌ که شمع

Хори пои чандон ки май оради бурун гул ме шавад

خار پا چندان‌ که می‌آرد برون‌ گل می‌شود

Аҷз тоқат кард моро муҳаррами имдоди ғайб

عجز طاقت ‌کرد ما را محرم امداد غیب

Ихтиёри онҷо ки дармонд таваккул ме шавад

اختیار آنجا که درماند توکل می‌شود

Имшабам дар дили хаёлати масти ҷоми шарм буд

امشبم در دل خیالت مست جام شرم بود

Каз нами пешонии ман шишаи пар мл ме шавад

کز نم پیشانی من شیشه ‌پُر مُل می‌شود

Ҷуръати рафтори шамъамгар ба ин вомондагии сет

جرأت رفتار شمعم گر به این واماندگی‌ست

Рафтаи рафтаи нақши пои дргрднм ғул ме шавад

رفته رفته نقش پا درگردنم غل می‌شود

Ҳарчӣ шуд мансӯби маҷнӯн бехурӯш ишқ нест

هرچه‌شد منسوب‌ مجنون ‌بی‌خروش‌عشق‌نیست

Оҳани азгл кардани занҷир булбул ме шавад

آهن ازگل‌ کردن زنجیر بلبل می‌شود

Офияти хоҳии дарин базм аз ман ва мо дам мазан

عافیت خواهی درین‌ بزم از من و ما دم مزن

Збни ҳавои тунди шамъи олимӣ гул ме шавад

زبن هوای تند شمع عالمی‌گل می‌شود

Ҳарза тоз гуфтугӯ то чанд хоҳии зистан

هرزه‌تاز گفتگو تا چند خواهی زیستن

Гар нафаси дуздии ду олами як тааммул ме шавад

گر نفس دزدی دو عالم یک تامل می‌شود

Зини трқиҳокаҳи дунони сар ба гардун суда анд

زین‌ترقیهاکه دونان سر به‌گردون سوده‌اند

Гову харро одамии гуфтан таназзул ме шавад

گاو و خر را آدمی‌گفتن تنزل می‌شود

Аз тбхтр бар қафои мФкни вифоқи ҳозирон

از تبختر بر قفا مفکن وفاق حاضران

Ҳар сухани коинҷои сар зулфаст кокул ме шавад

هر سخن‌کاینجا سر زلف‌است‌کاکل می‌شود

Бо қад хам гашта бедил магзар аз тўФи адаб

با قد خم‌ گشته بیدل مگذر از طوف ادب

Оҳ аз он ҷангӣ ки майдонаши сар пул ме шавад

آه از آن جنگی ‌که میدانش سر پل می‌شود