Дили з ҳар андеша бо рҷӣ муқобил ме шавад

دل ز هر اندیشه با رجی مقابل می‌شود

Дархури тимсоли ин оина бсмл ме шавад

درخور تمثال این آینه بسمل می‌شود

Офат ашкаст мавқуфи мижаи барҳам задан

آفت اشک است موقوف مژه برهم زدن

Рбшаҳи мо гар биҷунбад барқ ҳосил ме шавад

ربشهٔ ما گر بجنبد برق حاصل می‌شود

Лаб фурӯбандем то рафъи Дубай иншо кунем

لب فروبندیم تا رفع دوبی انشا کنیم

Дар миёни мо ва ту мо ва ту ҳоил ме шавад

در میان ما و تو ما و تو حایل می‌شود

Гоҳ риҳлат нест таҳрики нафас бе ваҳшатӣ

گاه رحلت نیست تحریک نفس بی ‌وحشتی

Ҷаҳди раҳрави бештар дар қурб манзил ме шавад

جهد رهرو بیشتر در قرب منزل می شود

Хомширо дом роҳат кун ки ӣнҷои баҳри ҳам

خامشی را دام راحت کن که اینجا بحر هم

Ҳар қадари дуздади нафас дар хеш соҳил ме шавад

هر قدر دزدد نفس در خویش ساحل می‌شود

Гирди биқдрии урӯҷи дастгоҳ ҳоҷат аст

گرد بیقدری عروج دستگاه حاجت است

Эътибори рафтаи об рӯй соил ме шавад

اعتبار رفته آب روی سایل می‌شود

Он қадри обами зи нанги миннати абнои даҳр

آنقدر آبم ز ننگ منت ابنای دهر

Каз надомати хокгар резам ба сар гул ме шавад

کز ندامت خاک گر ریزم به سر گل می‌شود

Дамгоҳи ишқ холӣ нест аз нахҷӣри ҳасан

دمگاه عشق خالی نیست از نخجیر حسن

Ҳалқаи оғӯши маҷнӯни арз маҳмил ме шавад

حلقهٔ ‌آغوش مجنون عرض محمل می‌شود

Марги соҳиби дили ҷаҳониро далел кулуфт аст

مرگ صاحب‌دل جهانی را دلیل‌کلفت است

Шамъ чун хомӯш гардад доғ маҳфил ме шавад

شمع چون خاموش‌ گردد داغ محفل می‌شود

Олимиро кулуфтандӯд таҳайюр кард ам

عالمی را کلفت ‌اندود تحیر کرد‌ام

Бо ҳазор ойӣнаи як оҳам муқобил ме шавад

با هزار آیینه یک آهم مقابل می‌شود

Муждае бедил ки имшаб аз тағофулҳои ноз

مژده ای بیدل‌ که امشب از تغافلهای ناز

Орзӯҳо боз хӯн мегардад ва дил ме шавад

آرزوها باز خون می‌گردد و دل می‌شود