Гул бар рахт гушӯд ниқоб кашида ро

گل بر رخت‌گشود نقاب‌کشیده را

Ойӣна об дод з рӯй ту дида ро

آیینه آب داد ز روی تو دیده را

Умрӣаст дарсам аз лаб лаъл хамӯш тест

عمریست درسم‌از لب‌لعل خموش تست

Яъне шунидаам сухан ношунида ро

یعنی شنیده‌ام سخن ناشنیده را

Моиему ҳайратӣу сари роҳи интизор

ماییم و حیرتی و سر راه انتظار

Умед мунқатиъ нашавад доми чида ро

امید منقطع نشود دام چیده را

Натавон ба ваҳшат аз сари осӯдагии гузашт

نتوان به وحشت از سر آسودگی‌گذشت

Дом раҳаст гӯши садои рамида ро

دام ره است‌گوش صدای رمیده را

Холии сети базми суҳбати мо варна дар миён

خالی‌ست بزم صحبت ما ورنه در میان

Фурсат куҷост ашки зи мижгони чакида ро

فرصت‌کجاست اشک ز مژگان چکیده را

Андешаи фол ваҳм заду умр ном кард

اندیشه فال وهم زد و عمر نام‌کرد

Гирди Ром ба доми нафаси вотпидаҳ ро

گرد رم به دام نفس واتپیده را

Гирдобро нашуд хасу хошоки айби пӯш

گرداب را نشد خس و خاشاک عیب‌پوش

Мижгон надӯхт чоки гиребони дида ро

مژگان ندوخت چاک گریبان دیده را

Дардисари забони мада аз ҳарфи норасо

دردسر زبان مده از حرف نارسا

Аз хам бурун меар май норасида ро

از خم برون میار می نارسیده را

Дар зери чархи як мижаи роҳати тамаъи мадор

در زیر چرخ یک مژه راحت طمع مدار

Офати шиноси сояи сақфи хамида ро

آفت‌شناس سایهٔ سقف خمیده را

Кард об бе забонии минои бсмлм

کرد آب بی‌زبانی مینای بسملم

Дар мавҷи хӯни садости гулӯии бурӣда ро

در موج خون صداست‌گلوی بریده را

Хории ҷазои пои з доман кашӣдан аст

خواری جزای پای ز دامن‌کشیدن است

Дарёб ашк аз мижаи беруни давида ро

دریاب اشک از مژه بیرون دویده را

То зиндагии сети умри иқомат насиб нест

تا زندگی‌ست عمر اقامت نصیب نیست

Ваҳшати шикастаи домани субҳи дамида ро

وحشت شکسته دامن صبح دمیده را

Дар дом изтироб кашад ишқро ҳавас

در دام اضطراب‌کشد عشق را هوس

Ором нест оташи хошоки дида ро

آرام نیست آتش خاشاک دیده را

Бедил ба доми сбҳаҳ маҳоласт фикри сайд

بیدل به دام سبحه محال است فکر صید

Бе мавҷи бодаи тоир ранг парида ро

بی‌موج باده طایر رنگ پریده را