Боди саҳрои ҷунуни ҳргаҳи гул афшон ме шавад

باد صحرای جنون هرگه‌ گل‌افشان می‌شود

Ҷайбам аз худ меравад чндонкаҳ домон ме шавад

جیبم از خود می‌رود چندانکه دامان می‌شود

Пой то сари аҷзи мо ойӣнаи нозкдлии сет

پای تا سر عجز ما آیینه‌ نازکدلی‌ست

Хокро нақши қадами захм намоён ме шавад

خاک را نقش قدم زخم نمایان می‌شود

Пардаи номӯси дардам аз ҳиҷобам чора нест

پرده ناموس دردم از حجابم چاره نیست

Гар гиребони чоки созами нола урён ме шавад

گر گریبان ‌چاک سازم ناله عریان می‌شود

Ғунчаи дил ба ки аз фикр шукуфтан бугзарад

غنچهٔ دل به‌ که از فکر شکفتن بگذرد

Кин гиреҳ аз бозгаштани чашм ҳайрон ме шавад

کاین گره از بازگشتن چشم حیران می‌شود

Нестии ойӣнаи иқболи аҷзи мо бас аст

نیستی آیینهٔ اقبال عجز ما بس است

Хокро авҷи ҳавои тахт сулаймон ме шавад

خاک را اوج هوا تخت سلیمان می‌شود

Маънии дилро ҳиҷобӣ нест ҷузи тӯли амл

معنی دل را حجابی نیست جز طول امل

Реша чун дар ҷилва ояд д ! на пинҳон ме шавад

ریشه چون در جلوه آید د!نه پنهان می‌شود

Дар кушоди уқдаи дили ҳеҷ кас беҷаҳд нест

در گشاد عقده دل هیچ‌کس بی‌جهد نیست

Мавҷи гавҳари нохунаш чун суд дандон ме шавад

موج گوهر ناخنش چون سود دندان می‌شود

Монад улфатҳо ба як сўто дар ваҳшат задем

ماند الفتها به یک سوتا در وحشت زدیم

Чни домани олимиро тоқ нисён ме шавад

چن دامن عالمی را طاق نسیان می‌شود

Зиндагониро нафаси сарришта ором нест

زندگانی را نفس سررشته‌ آرام نیست

Мавҷ дар ёро раги хоб парешон ме шавад

موج‌ در‌یا را رگ خواب پریشان می‌شود

Офият давраст аз нақши баннои муҳаррамӣ

عافیت دور است از نقش بنای محرمی

Хӯн буд рангӣ казу тсўбр инсон ме шавад

خون بود رنگی‌کزو تصوبر انسان می‌شود

эй фузул ва ҳам ъқбои одам аз ҷинат чаҳ дид

ای فضول و هم عقبا آدم از جنت چه دید

Ибратаст онҷо ки соҳибхона меҳмон ме шавад

عبرت ‌است‌ آنجا که ‌صاحبخانه ‌مهمان می‌شود

Ғунчаи вор аз барги айши ин чаман бебаҳра ем

غنچه‌وار از برگ عیش این چمن بی‌بهره ایم

Домани мопргл аз чок гиребон ме шавад

دامن ماپرگل از چاک گریبان می‌شود

Нолаҳо дар пардаи дӯди ҷигар печида ем

ناله‌ها در پردهٔ دود جگر پیچیده‌ایم

Сатри ин мактуб то хондан Нитсаатон ме шавад

سطر این مکتوب تا خواندن نیستان می‌شود

Масти ҷоми машрабами бедил ки аз мавҷ май аш

مست جام‌ مشربم بیدل‌ که از موج می‌اش

Ҷодаҳои дашти икрнгӣ намоён ме шавад

جاده‌های دشت یکرنگی نمایان می‌شود