Дуни табъи қадараш аз ҳавас афзӯн наме шавад
دون طبع قدرش از هوس افزون نمیشود
Хок ба ббод тохта гардун наме шавад
خاک به بباد تاختهگردون نمیشود
Дил хӯн кунеду соғари ранги вафои занед
دل خونکنید و ساغر رنگ وفا زنید
Брки тараб ба ҷома гулгун наме шавад
برک طرب به جامهٔ گلگون نمیشود
Ҷое ки ишқи мумтаҳани дард улфат аст
جاییکه عشق ممتحن درد الفت است
Оҳ аз стмкшӣ ки дилаш хӯн наме шавад
آه از ستمکشیکه دلش خون نمیشود
Бигзор то зи хоки сияҳи серумааш кашанд
بگذار تا ز خاک سیه سرمهاش کشند
Чашмӣ ки маҳви санъат бичўн наме шавад
چشمیکه محو صنعت بیچون نمیشود
Дар табъи халқи васвасаи эътиборҳо
در طبع خلق وسوسهٔ اعتبارها
Хории сети нохалида ки берун наме шавад
خاریست ناخلیده که بیرون نمیشود
Бебаҳраро зи мояи имдоди кас чаҳ суд
بیبهره را ز مایهٔ امداد کس چه سود
Дарёи ҳарифи коса ворун наме шавад
دریا حریف کاسهٔ وارون نمیشود
Бепосбон ба хоки фурӯи рафтаи ганҷи зар
بیپاسبان به خاک فرو رفتهگنج زر
Пари ғофили сети хоҷа ки қорун наме шавад
پر غافلست خواجه که قارون نمیشود
Гул , ёд ғунча мекунаду сина май дард
گل، یاد غنچه میکند و سینه میدرّد
Рафт онкӣ ҷамъ мешудам акнӯн наме шавад
رفت آنکه جمع میشدم اکنون نمیشود
Битоби ишқро з дару дашт чора нест
بیتاب عشق را ز در و دشت چاره نیست
Лайлии хаёли мо з чаҳ маҷнӯн наме шавад
لیلی خیال ما ز چه مجنون نمیشود
Дил бар баҳори нози ҳинои дӯхтаи сети чашм
دل بر بهار ناز حنا دوختهست چشم
То бӯса бар кафати надиҳад хӯн наме шавад
تا بوسه بر کفت ندهد خون نمیشود
Бедили тааммул ӣнҳама натавон ба кори барад
بیدل تامل اینهمه نتوان بهکار برد
Каз ҷӯши сиктаи шеъри ту мавзун наме шавад
کز جوش سکته شعر تو موزون نمیشود