Хориҷи абноӣ ҷинсаст онкӣ мавзун ме шавад

خارج ابنای جنس است آنکه موزون می‌شود

Қатра чун гардад гуҳар аз баҳр берун ме шавад

قطره چون گردد گهر از بحر بیرون می‌شود

Бо ҳамаи афсурдагигар роҳи фикрии вокнм

با همه افسردگی گر راه فکری واکنم

Ҷайби мо хмхонаҳи ҷӯш Флотўн ме шавад

جیب ما خمخانهٔ جوش فلاطون می‌شود

Шабнаму гули ғайри расвоӣ чаҳ дорад зини чаман

شبنم و گل غیر رسوایی چه دارد زین چمن

Гиряи бидрдии мо ханда мақрун ме шавад

گریهٔ بیدردی ما خنده مقرون می‌شود

Хонаи дории дигару сҳронўрдӣ дигар аст

خانه‌داری دیگر و صحرانوردی دیگر است

Тоб дилтангӣ надорад онкӣ маҷнӯн ме шавад

تاب دلتنگی ندارد آنکه مجنون می‌شود

Аз ҷунуни кару фар , бар чархи мФрозиди сар ,

از جنون‌ِ کر و فر، بر چرخ مَفرازید سر

Кин садои кӯҳи охири гирд ҳомӯн ме шавад

کاین صدای کوه آخر گرد هامون می‌شود

Бокафан созед поки олоиши нанги ҷасад

با کفن سازید پاک آلایش ننگ جسد

Ҷома чун шуд шўхгини муҳтоҷ собӯн ме шавад

جامه چون شد شوخگین محتاج صابون می‌شود

Саъд агар хуоне чаҳ ҳосили тинати манҳус ро

سعد اگر خوانی چه حاصل طینت منحوس را

Ҳамчунон масхаст агар бузина , маймун ме шавад

همچنان مسخ است اگر بوزینه‌، میمون می‌شود

Зини Ганаҳо ончии хоҳӣ аз сафои дили талаб

زین غناها آنچه خواهی از صفای دل طلب

Чун ба сайқал мерасад ойӣна қорун ме шавад

چون به صیقل می‌رسد آیینه قارون می‌شود

Бетакаллуф нест мавқуфи ду мисраи вазъи байт

بی‌تکلف نیست موقوف دو مصرع وضع بیت

Чун ду дар марбӯт ҳам шуд хона мавзун ме шавад

چون دو در مربوط هم‌ شد خانه موزون می‌شود

Бар серумгар соя уфтад зон ҳиноеи нақши по

بر سرم‌ گر سایه افتد زان حنایی نقش پا

Чун баҳор аз сояи ман хок гулгун ме шавад

چون بهار از سایهٔ من خاک گلگون می‌شود

Ҷаҳдҳо бояд ки ҷомии зини чамани оре ба даст

جهدها باید که جامی زین چمن آری به دست

Оби тогли ҳрқдми рангӣ дгрхўн ме шавад

آب تا گل هر قدم رنگی دگر خون می‌شود

То кяти қлқли нўоииҳои оҳанги шабоб

تا کیت قلقل‌نواییهای آهنگ شباب

эй ҷунуни паймои ғифлати шиша вожўн ме шавад

ای جنون‌پیمای غفلت شیشه واژون می‌شود

Бедили ашъори ман аз фаҳми касон пӯшида монад

بیدل اشعار من از فهم کسان پوشیده ماند

Чун иборат нозук уфтад ранг мазмун ме шавад

چون عبارت نازک افتد رنگ مضمون می‌شود