Нишоти ин баҳорам бе гули рӯят чаҳ кор ояд

نشاط این بهارم بی‌گل رویت چه کار آید

Тугар ое тараб ояд биҳишт ояд баҳор ояд

تو گر آیی طرب آید بهشت آید بهار آید

зи истиқболи нозатгар чаманро рухсатӣ бошад

ز استقبال نازت‌گر چمن را رخصتی باشد

Ба сад товуси бандади нахли ваяки ойӣна вор ояд

به صد طاووس بندد نخل ویک آیینه‌وار آید

Параст ин дашт аз сомони нахҷӣри таманноят

پر است این دشت از سامان نخجیر تمنایت

Ҷунуни тозӣ ки сайди лоғари мо ҳам ба кор ояд

جنون‌تازی‌که صید لاغر ما هم به‌کار آید

Ба соз мо набояд беш аз ин афсурдагӣ бастан

به ساز ما نباید بیش از این افسردگی بستن

Хиромӣ , нози ҳргоми ту мизробӣ ба тор ояд

خرامی‌، ناز هرگام تو مضرابی به تار آید

Шукуфтан бскаҳ дорад ошён дар ҳар бен мӯят

شکفتن بسکه دارد آشیان در هر بن مویت

Табассумгар ба лаби дуздии чаманҳо дар фишор ояд

تبسم‌ گر به لب دزدی چمنها در فشار آید

Надорад мавҷ бе васли гуҳари умеди ҷамъият

ندارد موج بی‌وصل‌گهر امید جمعیت

Ҳмоғўшти броим то канорам даркинори ояд

هماغوشت برآیم تا کنارم درکنار آید

Ба барқи интизорам май гудозади шавқи дидорӣ

به برق انتظارم می‌گدازد شوق دیداری

Таҳайюр май даҳуми об эй худо дидан ба бор ояд

تحیر می‌دهم آب ای خدا دیدن به بار آید

Фалак ҳарчанд дар хоки адами резади ғуборам ро

فلک هرچند در خاک عدم ریزد غبارم را

Саҳар гул чӣанд аз ҷайбами дамии кон шаҳсавор ояд

سحر گل چیند از جیبم دمی‌ کان شهسوار آید

Чамани тамҳиди ҳайрати рафта буд аз чашми муштоқон

چمن تمهید حیرت رفته بود از چشم مشتاقان

Кунун гулчини чандини нргсстон интизор ояд

کنون گلچین چندین نرگسستان انتظار آید

Шаб омад бар сари даврон сияҳ шуд рӯзи маҳҷӯрон

شب آمد بر سر دوران سیه شد روز مهجوران

Хдоўндокии он хуршеди ғурбат ихтиёр ояд

خداونداکی آن خورشید غربت اختیار آید

Ҳазор ойӣна аз дасти ду олам май баради сайқал

هزار آیینه از دست دو عالم می‌برد صیقل

Ки ёрб он парии рӯ бар ман бедил дучор ояд

که یارب آن پری‌رو بر من بیدل دچار آید