Аз ҳуққаи даҳонаш ҳар гуҳ сухан барояд
از حقهٔ دهانش هر گه سخن برآید
Об аз ақиқи резад дар аз адан барояд
آب از عقیق ریزد دُرّ از عدن برآید
Аз шавқи субҳи теғаш монанди мавҷи шабнам
از شوق صبح تیغش مانند موج شبنم
Гулҳои захми дилро об аз даҳан барояд
گلهای زخم دل را آب از دهن برآید
Аз рӯй доғи ҳасратгар пунбаи бози гирам
از روی داغ حسرت گر پنبه باز گیرم
Бо сад забона чун шамъ аз перҳан барояд
با صد زبانه چون شمع از پیرهن برآید
Бинад зи бори хиҷлат чун тешаи сарнигӯнӣ
بیند ز بار خجلت چون تیشه سرنگونی
Бар бесутуни дардамгар кӯҳкан барояд
بر بیستونِ دردم گر کوهکن برآید
Васфи баҳори ҳасанашгар дар чаман бигӯям
وصفِ بهارِ حسنش گر در چمن بگویم
Чун булбул аз гулистон , гули наъра зан барояд
چون بلبل از گلستان، گل نعرهزن برآید
Тори нигаҳи расонади назораро ба рӯйиш
تارِ نگه رساند نظّاره را به رویش
Ҳаркас ба боми хуршед бо ин расан барояд
هرکس به بام خورشید با این رسن برآید
Бедили калом ҳофиз шуд ҳодии хаёлам
بیدل کلام حافظ شد هادی خیالم
Дорам умеди охири мақсӯд ман барояд
دارم امید آخر مقصود من برآید