Аз сапанди мо ки меёбад суроғи ноларо ?

از سپند ما که می‌یابد سراغ ناله را ؟

Гирд пешоҳанг кард ин корвони дунбола ро

گرد پیشاهنگ کرد این کاروان دنباله را

Доғи ҳасрат серума гирданд ба дилҳо нола ро

داغ حسرت سرمه‌گرداند به دلها ناله را

Брлби овоз шксн нест ҷоми лола ро

برلب آواز شکستن نیست جام لاله را

Мо сияҳи бахатони ҳубоби гиря навмидӣ ем

ما سیه بختان حباب گریهٔ نومیدی‌ایم

Хона бар обаст як сари мардуми бангола ро

خانه بر آب است یک سر مردم بنگاله را

Ақли рангомез , кӣ гардад ҳарифи дарди ишқ

عقل رنگ‌آمیز،کی‌گردد حریف درد عشق

Хомаи тсўиркии хўоҳдкшидни нола ро

خامهٔ تصویرکی خواهدکشیدن ناله را

Офияти санҷони тариқи ишқ кам паймӯда анд

عافیت‌سنجان طریق عشق کم پیموده‌اند

Давр медоранд азин раҳи хонаи ҷӯии хола ро

دور می‌دارند ازین ره خانه جوی خاله را

Аз раҳ тақлид натавон баҳра иззат гирифт

از ره تقلید نتوان بهرة عزت‌گرفت

Нашъаи ҷамъият гавҳар набошад жола ро

نشئهٔ جمعیت‌گوهر نباشد ژاله را

Дртби ишқами сапандӣ гар набошад гӯ мабош

درتب عشقم سپندی‌گر نباشد‌گو مباش

Аз нафас бар рӯй оташ май нуҳуми тбхолаҳ ро

از نفس بر روی آتش می‌نهم تبخاله را

Барқи ҷавлонӣ ки моро дар дили оташи нишонд

برق جولانی‌که ما را در دل آتش نشاند

намекунад доғи азтҳири шуълаи ҷувола ро

می‌کند داغ ازتحیر شعلهٔ جواله را

Куштаи он чашми махмурам ки мади серума аш

کشتهٔ آن چشم مخمورم‌که مد سرمه‌اش

То сркўӣ тағофул мекашад дунбола ро

تا سرکوی تغافل می‌کشد دنباله را

Шухии ҳасанаш бурунаст азхти тсхирхт

شوخی‌حسنش برون‌است‌ازخط تسخیرخط

Партав ма мезанад оташи каманди ҳола ро

پرتو مه می‌زند آتش‌کمند هاله را

Макри зоҳиди аблаҳонро сари хати дарси раёсат

مکر زاهد ابلهان را سر خط درس ریاست

Сомрии таълими ботил май кндгўсолаҳ ро

سامری تعلیم باطل می‌کندگوساله را

Рӯҳро аз бндҷсмонии гузаштан мушкил аст

روح‌را از بندجسمانی گذشتن‌مشکل است

Ҳрграҳ , манзил буд дркўчаҳи неи нола ро

هرگره‌، منزل بود درکوچهٔ نی ناله را

Сӯхти дил аммо чароғи муддао равшан нашуд

سوخت دل اما چراغ مدعا روشن نشد

Дар ҷгрёрб чаҳ оташ буд доғи лола ро

در جگریارب چه آتش بود داغ لاله را

Аздли хӯни бастаи бедили нашъа роҳат махоҳ

ازدل خون‌بسته بیدل نشئهٔ راحت‌مخواه

Бодаи ҷуз хуноба набӯд соғари тбхолаҳ ро

باده جز خونابه نبود ساغر تبخاله را

Хониш
ғзл шморҳ 159 — ъндлӣб