Саркашӣ мехостем аз пои нишастан дар расед

سرکشی می‌خواستیم از پا نشستن در رسید

Шуъларо овози сдодим хокистар расед

شعله را آواز سدادیم خاکستر رسید

Хешро як пар задан дарёбу муфти ҷаҳди гир

خویش را یک پر زدن دریاب و مفت جهد گیر

Зиндагӣ барқӣ аст натавонӣ ба худ дигар расед

زندگی برقی است نتوانی به خود دیگر رسید

Бадар меболад маи нав аз камӣн костан

بدر می‌بالد مه نو از کمین‌ کاستن

Фарбеҳии моро зи роҳи паҳлавӣ лоғар расед

فربهی ما را ز راه پهلوی لاغر رسید

То расӣдани маҳмили овораге сар манзилем

تا رسیدن محمل آوارگی سر منزلیم

Даргузашт аз олами мо ҳарки ҳарҷо дар расед

درگذشت از عالم ما هرکه هرجا در رسید

Дастгоҳи мо ва ман по дар рикоб барқ дошт

دستگاه ما و من پا در رکاب برق داشت

То ба парвозии расми оташ ба бол ва пар расед

تا به ‌پروازی رسم آتش به بال و پر رسید

То нафас ҷанбед бар худ эҳтиёҷ омад Биҷӯш

تا نفس جنبید بر خود احتیاج آمد بجوش

Як тапидан соз кард ин раг ба сад нашутур расед

یک تپیدن ساز کرد این رگ به صد نشتر رسید

Бенасиб аз байъати мисатони ин маҳфил не ам

بی‌نصیب از بیعت مستان این محفل نی‌ام

Даст ман бӯсед по ӣ ҳарки то соғар расед

دست من بوسید پا‌ی هرکه تا ساغر رسید

Матлаъӣ сар зад зи фикрам дар камӣнгоҳи хаёл

مطلعی سر زد ز فکرم در کمینگاه خیال

Бихбр рафтам зи худ пиндоштам дилбар расед

بیخبر رفتم ز خود پنداشتم دلبر رسید

Кош ҳамчун соя дрзнгор мекардам ватан

کاش همچون سایه درزنگار می‌کردم وطن

Оби барад ойӣнаамро то ба равшангар расед

آب برد آیینه‌ام را تا به روشنگر رسید

Гиряи ман аз таназзулҳои осор ҳаёст

گریهٔ من از تنزلهای آثار حیاست

Он арақ аз ҷабҳаам гум шуд ба чашм тар расед

آن عرق از جبهه‌ام‌گم شد به چشم تر رسید

Бе забонӣҳои бедили олимиро доғ кард

بی‌زبانیهای بیدل عالمی را داغ‌ کرد

Аз хамӯшӣ барқи ин оташ ба хушк ва тар расед

از خموشی برق این آتش به خشک و تر رسید