Субҳ шуд дар арса гардун магӯ хандони сифед

صبح شد در عرصهٔ‌گردون مگو خندان سفید

Каф ба лаб овардааст ин бахтии кӯҳони сифед

کف به لب آورده است این بختی کوهان سفید

То куҷо равшан шавад аҷзи тараддудҳои халқ

تا کجا روشن شود عجز ترددهای خلق

Баҳри ҳам дар хӯрд гавҳар мекунад дандони сифед

بحر هم در خورد گوهر می‌کند دندان سفید

Ҷодаи паймои адам будему кас муҳаррам набӯд

جاده‌پیمای عدم بودیم و کس محرم نبود

Ин раҳ хобида шуд аз лағзиши мижгони сифед

این ره خوابیده شد از لغزش‌ مژگان سفید

Шубҳаи таҳқиқ нақшӣ мезанад бар рӯй об

شبههٔ تحقیق نقشی می‌زند بر روی آب

Ҷузи сиёҳӣ ҳеҷ натавон шуд дарин майдони сифед

جز سیاهی هیچ نتوان شد درین میدان سفید

Занг дорад ҷавҳари ойӣнаи арзи камол

زنگ دارد جوهر آیینهٔ عرض کمال

ДрклФ хобид ҳарҷо шуд маи тобони сифед

درکلف خوابید هرجا شد مه تابان سفید

То нагардад сахти ҷонии дастгоҳи инфеъол

تا نگردد سخت‌جانی دستگاه انفعال

Устихон дар пайкар мо мешавад пинҳони сифед

استخوان در پیکر ما می شود پنهان سفید

Зиргрдўн чун сҳрдрик нафас гаштем пер

زیرگردون چون سحردریک نفس‌گشتیم پیر

намешавад мӯии асири ани зуд дар зиндони сифед

می‌شود موی اسیر‌ان زود در زندان سفید

Роҳи ғурбати як қадами ранҷиш кам аз сад сол нест

راه غربت یک قدم رنجش کم از صد سال نیست

Ашкро аз дида даврӣ кард то мижгони сифед

اشک را از دیده دوری‌کرد تا مژگان سفید

Базм мегармаст аз дмсрдии воъиз чаҳ бок

بزم می‌گرم است از دمسردی واعظ چه باک

Барфи натавонад шудан дар фасли тобистони сифед

برف‌نتواند شدن در فصل تابستان سفید

Интизори теғи нозаш инфеъол оварад бор

انتظار تیغ نازش انفعال آورد بار

Чун арақи грдидохри хӯни муштоқони сифед

چون‌عرق‌گردیدآخر خون‌مشتاقان سفید

наменавиштам номае бе матлаби қурбониён

می‌نوشتم نامه‌ای بی‌مطلب قربانیان

Ҷӯши навмидии зи бас каф кард шуд унвони сифед

جوش نومیدی ز بس‌کف‌کرد شد عنوان سفید

Корвони интизори охир ба ҷое ме расад

کاروان انتظار آخر به جایی می‌رسد

Бедил аз чашми терми роҳии сети токнъони сифед

بیدل از چشم ترم راهی‌ست تاکنعان سفید