Хок шуд ранги тнзаҳи гул осор дамид

خاک شد رنگ تنزه گل آثار دمید

Ҷавҳари оинаи восўхт ки зангор дамид

جوهر آینه واسوخت که زنگار دمید

Дили тиҳии гашти зи худ куну макони доираи баст

دل تهی گشت ز خود کون و مکان دایره بست

Нуқта то сифри баромади хат паргор дамид

نقطه تا صفر برآمد خط پرگار دمید

Дидаи бастаи кушод дар таҳқиқӣ дошт

دیدهٔ بسته گشاد در تحقیقی داشت

Мижаи бардоштаму сӯрат девор дамид

مژه برداشتم و صورت دیوار دمید

Тухми дили ӣнқадари афсуни амл бор оварад

تخم دل اینقدر افسون امل بار آورد

Сбҳаҳ эй кошта будам ҳамаи з нор дамид

سبحه‌ای ‌کاشته بودم همه ز نار دمید

Чашми ҳайрон чиқадр чашмаи маънӣ асар аст

چشم حیران چقدر چشمهٔ معنی اثر است

Об дод оинаи чандон ки хат ёр дамид

آب داد آینه چندان ‌که خط یار دمید

Ҳар куҷои рехти вафои хӯни шаҳиди ту ба хок

هر کجا ریخت وفا خون شهید تو به خاک

Сабза ҳамчун раги ёқӯт ҷигардор дамид

سبزه همچون رگ یاقوت جگردار دمید

Нафаси сӯхтаи машқи адаби азхт ту дошт

نفس سوخته مشق ادب ازخط تو داشت

Нолаи мо ба қади сабзаи з кҳсор дамид

نالهٔ ما به قد سبزه ز کهسار دمید

Вазъ бе сохтаи соя кабобам дорад

وضع بی‌ساختهٔ سایه کبابم دارد

Ба такаллуф натавон ӣнҳама ҳамвор дамид

به تکلف نتوان اینهمه هموار دمید

Асари файзи зи маъдӯмии фурсат хаҷал аст

اثر فیض ز معدومی فرصت خجل است

Субҳи ин боғи нафас дар пас девор дамид

صبح این باغ نفس در پس دیوار دمید

Фурсати нози шарор , оинаи ибрати мост

فرصت ناز شرار، آینهٔ عبرت ماست

Зин адабгоҳ набоист ба якбор дамид

زین ادبگاه نبایست به یکبار دمید

Бози андешаи иншоӣ ки дории бедил

باز اندیشهٔ انشای که داری بیدل

Ки хати азклки ту чун нола змнқор дамид

که خط ازکلک تو چون ناله زمنقار دمید