Гар орзӯии растан аз ин домгаҳ кунед
گر آرزوی رستن از این دامگهکنید
Ороиши бисоти пару бол таҳ кунед
آرایش بساط پر و بال تهکنید
Чандон димоғ ҷаҳд надорад шикасти ранг
چندان دماغ جهد ندارد شکست رنگ
Аз дасти судаи нақши ду олам таба кунед
از دست سوده نقش دو عالم تبهکنید
Озодааст нури дил аз иқтибоси ғайр
آزاده است نور دل از اقتباس غیر
Қатъи назари зи миннати хӯришад ва ма кунед
قطع نظر ز منت خورشد و مه کنید
КмФрстии хиҷолати саъй крўФр аст
کمفرصتی خجالت سعیکروفر است
Аз ҳирси узрхоҳии тахт вклаҳ кунед
از حرص عذرخواهی تخت وکله کنید
Шаби пардаи дори субҳ қиёмат наме шавад
شب پردهدار صبح قیامت نمیشود
Мӯии сипед чанд ба санъат сияҳ кунед
موی سپید چند به صنعت سیهکنید
Пеш аз аҷали таҳияи мурдани камоли мост
پیش از اجل تهیهٔ مردن کمال ماست
Он ба ки Фкрбигаҳи худро пгаҳ кунед
آن بهکه فکربیگه خود را پگهکنید
Збни порсоииӣ ки сару барг хиҷлат аст
زبن پارسایییکه سر و برگ خجلت است
Тоъат куҷост , коши ду рӯзӣ гунаҳ кунед
طاعتکجاست،کاش دو روزیگنهکنید
Гар хомшӣ чароғ фурӯзад дар ин бисот
گر خامشی چراغ فروزد در این بساط
Чун шахси серумаи хӯрдаи нафасро нигаҳ кунед
چون شخص سرمه خورده نفس را نگهکنید
Дайру ҳарам ба сайр гиребон наме расад
دیر و حرم به سیر گریبان نمیرسد
Дар олимӣ ки бор ҳавас нест раҳ кунед
در عالمیکه بار هوس نیست رهکنید
Шоистаи қабули адами арзи нестии сет
شایستهٔ قبول عدم عرض نیستیست
Рӯе ки нест ҷониби он боргаҳ кунед
رویی که نیست جانب آن بارگه کنید
Ноқадрдони зарраи зи хуршеди ъоФлст
ناقدردان ذرّه ز خورشید عافلست
Бедил гадост , шармӣ аз он Подшаҳ кунед
بیدلگداست، شرمی از آن پادشه کنید