Хуш хиромон дод табъи суст бунёдам диҳед
خوشخرامان داد طبع سستبنیادم دهید
Хоки ман беш аз ғуборӣ нест бар бодам диҳед
خاک من بیش از غباری نیست بر بادم دهید
Дар Фромш хона ҳастӣ адам гум карда ам
در فرامش خانهٔ هستی عدم گم کردهام
Ёдӣ аз кайфияти он улфат ободам диҳед
یادی از کیفیت آن الفت آبادم دهید
Аз хаёлаш дар дилами Аржангҳо хӯн ме хӯрд
از خیالش در دلم ارژنگها خون میخورد
Як сари мӯи коши сар дар калак беҳзодам диҳед
یک سر مو کاش سر در کلک بهزادم دهید
Нағмаи дардӣ ба сад хӯни ҷигар парварда ам
نغمهٔ دردی به صد خون جگر پروردهام
Гар димоғӣ ҳаст гоҳе дил ба фарёдам диҳед
گر دماغی هست گاهی دل به فریادم دهید
Зини тиҳии дастӣ ки бар сомони фақр афзӯда ам
زین تهیدستی که بر سامان فقر افزودهام
Сифри аъдоди камолами мансаб содм диҳед
صفر اعداد کمالم منصب صادم دهید
Хӯн муштоқон набояд бе тааммули рехтан
خون مشتاقان نباید بیتامل ریختن
Зон мижаи неши ҷгркоўӣ ба Фсодм диҳед
زان مژه نیش جگرکاوی به فصادم دهید
Фурсати саъии фанои завқи висол дигар аст
فرصت سعی فنا ذوق وصال دیگر است
Ҷон кунигар рухсатӣ дорад ба Фарҳодам диҳед
جانکنی گر رخصتی دارد به فرهادم دهید
То нахандад аз ғуборами тӯҳмати озодагӣ
تا نخندد از غبارم تهمت آزادگی
Баъди мурдани ҳам кафи хокам ба сайёдам диҳед
بعد مردن همکف خاکم به صیادم دهید
Нест чун ойӣнаи дили пардаи номӯси ҳасан
نیست چون آیینهٔ دل پردهٔ ناموس حسن
Шишаи миқдорӣ ба ёди он призодм диҳед
شیشه مقداری به یاد آن پریزادم دهید
Пари Фромш рафтаам давр аз тарабгоҳи вифоқ
پُر فرامش رفتهام دور از طربگاه وفاق
Гар ба ёди каси расм аз ҳоли ман ёдам диҳед
گر به یاد کس رسم از حال من یادم دهید
Серумаам , пеш ки нолам , шарми он чашмам гудохт
سرمهام، پیش که نالم، شرم آن چشممگداخت
Хомшии ҳам бетазаллум нест гар додам диҳед
خامشی هم بیتظلم نیستگر دادم دهید
Вогзоридм чу бедил бо ҳамин ёсу ?илам
واگذاریدم چو بیدل با همین یاس و الم
Кӯи димоғи зинда бӯдан то дил шодам диҳед
کو دماغ زنده بودن تا دل شادم دهید