эй шуълаи ниҳол аз қаламати гулшани коғаз
ای شعله نهال از قلمت گلشن کاغذ
Дӯд аз хати мишкӣни ту дар хирмани коғаз
دود از خط مشکین تو در خرمن کاغذ
Хат нест ки гул кард аз он калаки гуҳарбор
خط نیستکهگلکرد از آنکلکگهربار
Бархеста аз шавқи ту мӯ бар тани коғаз
برخاسته از شوق تو مو بر تن کاغذ
Бо ҳасрати дил ҳеҷ напардохт нигоҳат
با حسرت دل هیچ نپرداخت نگاهت
Кош оина медошт фиристодани коғаз
کاش آینه میداشت فرستادن کاغذ
Лухти ҷигарами сади раҳ нола нигарадед
لخت جگرم سد ره ناله نگردید
Пинҳон нашуд ин шуъла ба пероҳани коғаз
پنهان نشد این شعله به پیراهن کاغذ
Аз ваҳшати ошӯби ҷаҳон ҳарчӣ навиштам
از وحشت آشوب جهان هرچه نوشتم
Ифшоанд хат аз хеши пар афшодани коғаз
افشاند خط از خویش پر افشاندن کاغذ
Саҳласт ба ин ҳастӣ мавҳуми ғурурат
سهل است به این هستی موهوم غرورت
Оташ натавон рехт ба прўизни коғаз
آتش نتوان ریخت به پرویزن کاغذ
Бо теғ тавон шуд тараф аз чарби забонӣ
با تیغ توان شد طرف از چربزبانی
Дар об чу равған набӯд ҷавшани коғаз
در آب چو روغن نبود جوشن کاغذ
Бар фурсат ҳастӣ мафрушед тааюн
بر فرصت هستی مفروشید تعین
Гӯи як ду шарар чин накушуд домани коғаз
گو یک دو شرر چین نکشد دامن کاغذ
Чун хомаи хиҷолати каши ин мазраъ хушкем
چون خامه خجالتکش این مزرع خشکیم
Чидем нами ҷабҳа ба афшурдани коғаз
چیدیم نم جبهه به افشردن کاغذ
Бедили сари фаввораи ин боғ нигун аст
بیدل سر فوارهٔ این باغ نگون است
Токӣ ба қалами оби диҳии гулшани коғаз
تاکی به قلم آب دهی گلشن کاغذ