То кунам аз ҳар бен мӯ ранг ҳастӣ ошкор
تا کنم از هر بن مو رنگ هستی آشکار
Ҷом мехоҳам дар ин майхонаи як товуси дор
جام میخواهم در این میخانه یک طاووسدار
Сӯхтан меболад охир аз кафи афсӯси ман
سوختن میبالد آخر از کف افسوس من
Доманӣ бар оташ худ мезанад барги чанор
دامنی بر آتش خود میزند برگ چنار
Тираи бахтӣ чун сиёҳӣ нолаамро зер кард
تیرهبختی چون سیاهی نالهام را زیر کرد
Сӯхти охири ҳамчуи санги серума дар табъами шарор
سوخت آخر همچو سنگ سرمه در طبعم شرار
Оҳам аз хокистари дил серума олуд ҳаёст
آهم از خاکستر دل سرمهآلود حیاست
Нолаи хомӯши доғам чун насими лолаи зор
نالهٔ خاموش داغم چون نسیم لالهزار
Саъии битобми каманди ҷазбаи осӯдагии сет
سعی بیتابم کمند جذبهٔ آسودگیست
Аз тапидан мерасад ҳар ҷузви дарёи даркинори
از تپیدن میرسد هر جزو دریا درکنار
Оташи рангӣ ки дорад ин чаман бедӯд нест
آتش رنگی که دارد این چمن بیدود نیست
Об мегардад ба чашми шабнам аз буии баҳор
آب میگردد به چشم شبنم از بوی بهار
эй ки ҳушати нағма аз болу парӣ вомӣ кашад
ای که هوشت نغمه از بال و پری وامیکشد
Бар шикасти шишаи мо ҳам замонии гӯши дор
بر شکست شیشهٔ ما هم زمانی گوش دار
Дидаҳо дар ҷилваи коҳати захмӣ хамёза анд
دیدهها در جلوهکاهت زخمی خمیازهاند
Бодаи ҷом таҳайюр нест ҷузи ранги хумор
بادهٔ جام تحیر نیست جز رنگ خمار
Умрҳо шуд дар хаёли офтобу оина
عمرها شد در خیال آفتاب و آینه
Сояи вор аз улфати зангор май дуздами канор
سایهوار از الفت زنگار میدزدم کنار
Бо тани осонии зи мо кам фурсатон натавон гузашт
با تنآسانی ز ما کم فرصتان نتوان گذشت
Барқ ҳам дорад ҳисобӣ бо хаси оташи савор
برق هم دارد حسابی با خس آتش سوار
Интиқом аз душман оҷиз кашӣдан кор нест
انتقام از دشمن عاجز کشیدن کار نیست
Гар ту мардии ин хаёли пуч аз хотир бидор
گر تو مردی این خیال پوچ از خاطر بدار
Аз нафас чун субҳ натавон бахя зад дар ҷайби умр
از نفس چون صبح نتوان بخیه زد در جیب عمر
Равзани ин хонаи бедил то куҷои бандади ғубор
روزن این خانه بیدل تا کجا بندد غبار