Ҷисми ғофилро ба андӯҳи Роми фурсат чаҳ кор

جسم غافل را به اندوه رم فرصت چه‌کار

Корвон ҳар сӯ равад бар хеш меболад ғубор

کاروان هر سو رود بر خویش می‌بالد غبار

Айши ин гулшани далел табъ хурсандасту бас

عیش این‌گلشن دلیل طبع‌ خرسند است و بس

Варна азкси бидмоғии барнамеи дордбҳор

ورنه ازکس بیدماغی برنمی‌داردبهار

Тоқати худдорӣ аз амвоҷи дарё барда анд

طاقت خودداری از امواج دریا برده‌اند

Дод моро ишқ дар бе ихтиёрии ихтиёр

داد ما را عشق در بی‌اختیاری اختیار

Ҳмнўоиии кӯ ки аз мо вокшди дарди дилӣ

همنوایی کو که از ما واکشد درد دلی

Оби ҳам дар нола меояд ба завқи кӯҳсор

آب هم در ناله می‌آید به ذوق کوهسار

Дида натавон ёфтан равшани саводи ҷилва аш

دیده نتوان یافتن روشن سواد جلوه‌اش

То ғуборати барнамеи хезади зи роҳи интизор

تا غبارت برنمی‌خیزد ز راه انتظار

Дил ба завқи васл нақшӣ мезанад бар рӯй об

دل به ذوق وصل نقشی می‌زند بر روی آب

эй ҳавас ойӣна башикан сахт бирнгаст ёр

ای هوس آیینه بشکن سخت بیرنگ است یار

Бенигоҳ вопасинӣ нест аз худ рафтанам

بی‌نگاه واپسینی نیست از خود رفتنم

Чун Ром оҳӯаст гирди ваҳшатами дунболаи дор

چون رم آهوست گرد وحشتم دنباله‌دار

Ъушрати гулзори бирнгӣ муҳайё карда ам

عشرت گلزار بیرنگی مهیا کرده‌ام

Дар хазонами рангҳои рафта меояд ба кор

در خزانم رنگهای رفته می‌آید به‌کار

Нахли оҳам , обёри ман гудози дил бас аст

نخل آهم‌، آبیار من‌گداز دل بس است

Баҳри раҳмати гӯи мҷўшу абри эҳсон гӯ мабор

بحر رحمت‌گو مجوش و ابر احسان‌گو مبار

То набошам хиҷлат олуд змингирӣ чу санг

تا نباشم خجلت‌آلود زمینگیری چو سنگ

Маҳмили парвози ман бастанд бар дӯши шарор

محمل پرواز من بستند بر دوش شرار

Сари мтоб аз чоки ҷайбу домани девонагӣ

سر متاب از چاک جیب و دامن دیوانگی

Шонае дар кор дорад решханди рӯзгор

شانه‌ای در‌کار دارد ریشخند روزگار

Барқи роҳтҳости бедили эиътибороти ҷаҳон

برق راحتهاست بیدل اعتبارات جهان

Наъли дротши зи ҷӯш ранг мегардад баҳор

نعل درآتش ز جوش رنگ می‌گردد بهار