Надидам меҳрбони дилҳои аз инсофи холӣ ро

ندیدم مهربان دلهای از انصاف خالی را

Зҳирти бршксти ранги бастами ъҷзнолӣ ро

زحیرت برشکست رنگ بستم عجزنالی را

Фурӯғи субҳи раҳмат толеъаст азрўии хўшхўиӣ

فروغ‌صبح رحمت‌طالع‌است ازروی خوشخویی

Зчини брҷбҳаҳ лаънат мекашад хати бади хисолӣ ро

زچین برجبهه لعنت می‌کشد خط بد خصالی را

Пари парвози отшхонаҳи сӯз офият бошад

پر پرواز آتشخانه سوز عافیت باشد

Зхокстр талаб кунро ? б афсурдаи болӣ ро

زخاکستر طلب‌کن را؟ب افسرده بالی را

Ҷаҳони дргрди пастии манзар ҷамъиятӣ дорад

جهان درگرد پستی منظر جمعیتی دارد

зи ибрат мағрибӣ кун тоқи айвони шимолӣ ро

ز عبرت مغربی‌کن طاق ایوان شمالی را

Назарҳо зарра хуршед ҳасананд , эй ҳаёи раҳмӣ

نظرها ذرهٔ خورشید حسنند، ای حیا رحمی

Магардон муҳаррами он ҷилваи оғӯши ниҳолӣ ро

مگردان محرم آن جلوه آغوش نهالی را

Аёнаст азшксти ранги мо вазъи парешоне

عیان است ازشکست رنگ ما وضع پریشانی

Чаҳ лозими шона кардани турраи ошуфтаи ҳоле ро

چه لازم شانه‌کردن طرهٔ آشفته حالی را

Хазони андешӣ аз файзи баҳорат бихбр дорад

خزان اندیشی از فیض بهارت بیخبر دارد

Ҷунуни тороҷ мстқбл магардон нақди ҳоле ро

جنون تاراج مستقبل مگردان نقد حالی را

Хумсатони ҷунунам лек азшрми зъиФиҳо

خمستان جنونم لیک ازشرم ضعیفیها

Ниёзи чашм мастӣ кардаам беэътидолӣ ро

نیاز چشم مستی کرده‌ام بی‌اعتدالی را

Тамизи хубу зишт аз файзи маънӣ боз ме дорад

تمیز خوب و زشت از فیض معنی باز می‌دارد

Тамошои машрабӣ ойӣна кун беинфеъолӣ ро

تماشا مشربی آیینه‌کن بی‌انفعالی را

Ба ин хиҷлат ки чашмами дўрози он дрхўн наме борад

به‌این‌خجلت که‌چشمم دوراز آن درخون‌نمی‌بارد

Арақ хоҳад дмонид аз ҷабинами бршколӣ ро

عرق خواهد دمانید از جبینم برشکالی را

Сар бе мағзи лавҳи машқ нохун месазад бедил

سر بی‌مغز لوح مشق ناخن می‌سزد بیدل

Тавон тнбўркрдни коса аз бодаи холӣ ро

توان طنبورکردن کاسهٔ از باده خالی را