эй ҳаваси қатъ нафас кун соъатии днгми гузор
ای هوس قطع نفس کن، ساعتی دنگم گذار
Бихморӣ нест мастии шиша дар сангами гузор
بی خماری نیست مستی، شیشه در سنگم گذار
Буии миннат барнаме дорад димоғи ҳамтем
بوی منت برنمیدارد دماغ همتم
Аз ғараз бурдор даст ва бар дили тангами гузор
از غرض بردار دست و بر دل تنگم گذار
Бихўдони маҳмили каши гирди ду олам ваҳшатанд
بیخودان محملکش گرد دو عالم وحشتاند
Гар шикаст доманат бораст бар рангами гузор
گر شکست دامنت بار است، بر رنگم گذار
эй ҷунун умрӣаст мехоҳам дилӣ холӣ кунам
ای جنون! عمریست میخواهم دلی خالی کنم
Шишаамро башикану гӯшӣ бар оҳангами гузор
شیشهام را بشکن و گوشی بر آهنگم گذار
Кас надорад ҷузи арақи тоби ҷидоли аҳли шарм
کس ندارد جز عرق تاب جدال اهل شرم
Оби шӯ онгаҳ қадам дар арсаи ҷангами гузор
آب شو، آنگه قدم در عرصهٔ جنگم گذار
Доғро ғайр аз сиёҳии соя девор нест
داغ را غیر از سیاهی سایهٔ دیوار نیست
Як ду рӯзии офияти ойӣна дар зангами кзор
یک دو روزی عافیت آیینه در زنگم گذار
Бе ҷунуни дунёу ъқбоксўт нокомӣ аст
بیجنون، دنیا و عقبا کسوت ناکامی است
Зини ду домани як гиребони вор дар чангами гузор
زین دو دامن، یک گریبانوار در چنگم گذار
Пилаи мизон мавҳумӣ намебошад гарон
پلهٔ میزان موهومی نمیباشد گران
Гӯи фалак ҳамчун шарар дар санг бе сангами гузор
گو فلک همچون شرر در سنگ بیسنگم گذار
Бе димоғии нақди имконро вадиати хонае сет
بیدماغی نقد امکان را ودیعت خانهایست
Меҳр ҳар ганҷӣ ки хоҳӣ бар дили тангами гузор
مهر هر گنجی که خواهی بر دل تنگم گذار
На фалаки бедили ғубори остони нестии сет
نُه فلک بیدل، غبار آستان نیستیست
Гар ту марди эътибории по ба аврангами гузор
گر تو مرد اعتباری پا به اورنگم گذار