Айш донад дили саргаштаи парешоне ро

عیشْ داندْ دلِ سرگشتهْ پریشانی را

Нохудои боди бўдкштии тӯфонӣ ро

ناخدا باد بود کشتیِ توفانی را

Ашк дар ғамкада дида надорад қимат

اشکْ در غمکدهٔ دیده ندارد قیمت

Аз бен чоҳ барор ин маи канъонӣ ро

از بنِ چاه برآر این مَهِ کنعانی را

Ишқ набӯд ба иморатгарии ақли шарик

عشقْ نبود به عمارتگریِ عقلْ شریک

Сайли азкФи надиҳади санъати вайронӣ ро

سیلْ از کف ندهد صنعتِ ویرانی را

Азхту зулф батон тоза далеласт ки ҳасан

از‌خط و زلف‌ بتان تازه‌ دلیل است‌‌ که حُسن

Карда чатри бадани асбоби парешоне ро

کردهْ چترِ بدن اسبابِ پریشانی را

Бори ёбӣ чу ба хоки дрсоҳби назарон

بار یابی چو به خاکِ درِ صاحب‌نظران

Чини домон адаб кун хати пешонӣ ро

چینِ دامانِ ادب‌ کن خطِ پیشانی را

Резиши ашки надомати зи сияҳи кориҳост

ریزشِ اشکِ ‌ندامت ز سیه‌کاری‌هاست

Лозимаст абри сияҳи қатраи Нитсаоне ро

لازم است ابر سیهْ قطرهٔ نیسانی را

Зиргрдўн натавон ғайрикасофат андӯхт

زیرِ گردون نتوان غیرِ کثافت اندوخت

Нохун ва мӯаст расои мардуми зиндонӣ ро

ناخن و موست رسا مردمِ زندانی را

Лофи оздгӣ аз аҳли фанои нозибост

لافِ آزادگی از اهل فنا نازیباست

Домани чида чаҳ лозими тани урёнӣ ро

دامنِ چیده چه لازمْ تنِ عریانی را

Ҷоҳил аз ҷамъи кутуби соҳиб маънӣ нашавад

جاهل از جمعِ ‌کتبْ صاحبِ معنی نشود

Нисбатӣ нест ба шерозаи схндонӣ ро

نسبتی نیست به شیرازه سخندانی را

Нафаси сӯхта бояд ба тапиш равшан кард

نفسِ سوخته باید به تپش روشن‌کرد

Нест шамъ дигар ин анҷумани фонӣ ро

نیست شمعِ دگر این انجمنِ فانی را

Натавон ёфт азони ҷилваи бирнги суроғ

نتوان یافت از آن جلوهٔ بیرنگ سراغ

Магар ойӣна кунӣ дидаи қурбонӣ ро

مگر آیینه ‌کنی دیدهٔ قربانی را

Бозгаштӣ набӯд пои талабро бедил

بازگشتی نبودْ پایِ طلب را بیدل

Сайл мо нашунӯд афсуни пушаймонӣ ро

سیلِ ما نشنود افسونِ پشیمانی را