Накард забти нафаси рози ваҳшатами мастур

نکرد ضبط نفس راز وحشتم مستور

Чу буи гул шудам охир ба хомӯшии машҳур

چو بوی‌گل شدم آخر به خاموشی مشهور

зи ҷилваи ту чаҳ гуяд забони ҳайрати ман

ز جلوهٔ تو چه‌گوید زبان حیرت من

Ки ҳаст ҷавҳари ойӣнаи дрсхни маъзӯр

که هست جوهر آیینه درسخن معذور

Ба ёди лаъли ту шероза ме тавон бастан

به یاد لعل تو شیرازه می‌توان بستن

Чу ғунчаи дафтари хамёзаи брлби махмур

چو غنچه دفتر خمیازه برلب مخمور

Сар бурӣда наҷӯшад чаро зи пайкари шамъ

سر بریده نجوشد چرا ز پیکر شمع

Ба маҳфили ту ки ойӣна медиҳад Мансур

به محفل تو که آیینه می‌دهد منصور

Агар раҳе ба адабгоҳи дарди дил май барад

اگر رهی به ادبگاه درد دل می‌برد

Шикасти шишаи мо мӯҳтасиб надошт зарур

شکست شیشهٔ ما محتسب نداشت ضرور

зи нанги зоҳид мо бигузар Эй баравадат табъ

ز ننگ زاهد ما بگذر ای برودت طبع

Ба ҳақи риши дўшохӣ ки нест кам зи смўр

به حق ریش دوشاخی‌ که نیست کم ز سمور

Хилофи қоидаи асл офат ангезаст

خلاف قاعدهٔ اصل آفت‌انگیزست

Ҳазар кунед зи обӣ ки саркашади зи танур

حذر کنید ز آبی‌ که سرکشد ز تنور

Ба олимӣ ки занад мавҷи шуълаи миҷмари дил

به عالمی‌که زند موج شعله مجمر دل

зи чашмаки шарарӣ беш нест оташи тавр

ز چشمک شرری‌ بیش نیست آتش طور

зи субҳу шабнами ин боғи чашми файзи мадор

ز صبح و شبنم این باغ چشم فیض مدار

Мҷуи таровати айш аз чакидани носур

مجو طراوت عیش از چکیدن ناسور

Мурувватаст нигаҳбони оҷизон варна

مروت است نگهبان عاجزان ورنه

Касе дят нанамояд талаби зи куштани мӯр

کسی دیت ننماید طلب ز کشتن مور

Ғубори заррагии ойӣнаи дори мунфаилии сет

غبار ذرگی آیینه‌دار منفعلی‌ست

Чаҳ мумкинаст фалак гаштанам кунад маъзӯр

چه ممکن است فلک‌ گشتنم‌ کند معذور

Манӣ ба ҷилваи расонадам ки дар туе гум шуд

منی به جلوه رساندم‌ که در تویی‌ گم شد

Надошт оинаи аҷз беш аз ин мақдӯр

نداشت آینهٔ عجز بیش از این مقدور

Ба ҷоми хандаи гули масти ъшртии бедил

به جام خندهٔ‌گل مست عشرتی بیدل

Нарафтае ба хаёли табассуми лаби гӯр

نرفته‌ای به خیال تبسم لب‌گور