Ҳукм дил дорад зи ҳамвории сар ва рӯй гуҳар

حکم دل دارد ز همواری سر و روی‌ گهر

Ҷуз ба рӯй худ нағалтида сети паҳлавии гуҳар

جز به روی خود نغلتیده‌ست پهلوی‌گهر

Хоҳи дунё , хоҳи ъқбогрди битоб дил аст

خواه دنیا، خواه عقباگرد بیتاب دل است

Баҳру соҳили решаи гир аз тухми худрӯии гуҳар

بحر و ساحل ریشه‌گیر از تخم خودروی‌ گهر

Завқи ҷамъияти ҷаҳониро ба шӯр оварда аст

ذوق جمعیت جهانی را به شور آورده است

Дар димоғ баҳр афтод азкҷои буии гуҳар

در دماغ بحر افتاد ازکجا بوی‌گهر

Хоки афсурдан ба фарқи эътибори худсарӣ

خاک افسردن به فرق اعتبار خودسری

Қатраи бор дил кашад токӣ ба неруии гуҳар

قطره بار دل‌کشد تاکی به نیروی‌گهر

Обрӯи даст аз талоши кори дунё шустан аст

آبرو دست از تلاش ‌کار دنیا شستن است

Хок соҳил бош эй номаҳрами хуии гуҳар

خاک ساحل باش ای نامحرم خوی‌گهر

Муддаои зини ҷустуҷӯ афсурданаст огоҳ бош

مدعا زین جستجو افسردن است آگاه باش

Ҳркҷои мавҷии сет аз худ меравад сӯии гуҳар

هرکجا موجی‌ست از خود می‌رود سوی ‌گهر

Хуфт аҳли виқор аз бетмизиҳо махоҳ

خفّت اهل وقار از بی‌تمیزیها مخواه

Қатраро натавон нишондан дар тарозуии гуҳар

قطره را نتوان نشاندن در ترازوی‌گهر

Мавҷ истиғност хушкӣ дар қаноатгоҳи фақр

موج استغناست خشکی در قناعتگاه فقر

Бе наме дар табъи мо обии сет аз ҷӯии гуҳар

بی‌نمی در طبع ما آبی‌ست از جوی‌گهر

Кас ба осонии надоди ороиши иқболи ноз

کس به آسانی نداد آرایش اقبال ناز

Мавҷи чавгонҳо шикаст аз бурдани гӯии гуҳар

موج چوگانها شکست از بردن گوی گهر

Фикри хеш он нест каз дил рафъ нанамое дуе

فکر خویش آن نیست‌کز دل رفع ننمایی دویی

Фарқ натавон ёфт аз сар то ба зонуии гуҳар

فرق نتوان یافت از سر تا به زانوی گهر

Ғозаи иқболи ман хоки раҳ фақрасту бас

غازهٔ اقبال من خاک ره فقر است و بس

Бедил аз гирди ятемӣ шастаам рӯй гуҳар

بیدل از گرد یتیمی شسته‌ام روی‌ گهر